محسن مخملباف این فیلم کوتاه کمتردیده شده را برای انتشار در اختیار نیماد گذاشته است. داستانش به سال ۱۹۹۸ بازمیگردد که کریستین میسن، گزارشگر کانال ۵ تلویزیون فرانسه، در حاشیه جشنواره ونیز گفتوگویی با او پیرامون فیلم «سکوت» انجام داد که بعدها آن را به اثر کوتاهی با عنوان «چشمان بسته محسن» تبدیلش کرد.
فیلم «سکوت» که پلانهایی از آن را اینجا همراه گفتوگو با مخملباف میبینید، دعوتیست برای تامل دوباره در طبیعت و درک آن، اینبار با چشمانی بسته. فیلم بلند محسن مخملباف که سال ۱۳۷۷ در تاجیکستان ساخته شد، داستان پسربچهای نابینا را روایت میکند با جهانی موسیقیایی که طبیعت و محیط پیرامون خود را با نتها و صداهای آن ادراک میکند. از این رو عنوان «سکوت» برای فیلم، پارادوکسیکال نیست، بلکه سکوت مقدمهای برای شنیدن این صداهاست که در زندگی پرهیاهوی انسان، ناشنیده میماند.
مخملباف در گفتوگوی خود با کریستین میسن گریزی به جهانبینی مردمان شرق میزند که بیشتر با چشم درون جهان را ادراک میکنند، و در برابر، مردمان غرب که نوع مواجهشان با جهان، متفاوت و با چشمان باز است.
این فیلم کوتاه هفت دقیقهای احتمالا در فضای مجازی موجود نیست.