بیست‌وسومین دوره جام جهانی فوتبال شاید متفاوت‌ترین آنها طی دهه‌های اخیر باشد، نه صرفا از نظر تغییراتی که تکنولوژی در آن پدید آورده، بلکه احتمالا به دلیل بالا گرفتن شائبه‌های سیاسی درباره رویدادها.

آیا چرخه درگیری‌ها میان ایران و ایالات متحده ادامه خواهد داشت یا طرفین علی‌رغم آن به سمت صلح حرکت می‌کنند؟ محمد قائدی، استاد روابط بین‌الملل در دانشگاه جورج واشینگتن ایالات متحده، به پرسش نیماد پاسخ می‌دهد.

«سینیماد» با اجرای پرویز جاهد، فیلم‌ساز، منتقد فیلم و مدرس سینما. تولید تازه رسانه مستقل نیماد. ویدئوکستی هفتگی که با نگاهی انتقادی بر رویدادهای سینمای ایران و جهان مکث می‌کند.

اکنون در این فرصت توافق، چگونه می‌توان اقتصاد بحرانی ایران را که با رکود، تورم شدید و سقوط قابل توجه ارزش پول ملی مواجه است، احیا کرد؟ هادی کحال‌زاده، پژوهشگر اقتصاد سیاسی و سیاست‌گذاری اجتماعی در دانشگاه بِرنِدایس در ایالت ماساچوست آمریکا، به پرسش نیماد پاسخ می‌دهد.

آیا ایران نوینی در پی این جنگ و توافق متولد شده است؟ مختصات این ایران نوین چیست؟ رامین پرهام، تحلیل‌گر سیاسی، در پاسخ به پرسش نیماد از ظهور «بناپارتیسم ایرانی» سخن می‌گوید.

امیرمصدق کاتوزیان در برنامه دیدگاه‌ها از تولیدات پایگاه خبری نیماد با کورش همایون‌پور، فعال باسابقه سیاسیِ حزب دموکرات آمریکا گفت‌وگو کرده و از او درباره چشم‌انداز آتش‌بس شکننده میان ایران و آمریکا، امکان بازگشت دو طرف به میز مذاکره، و آینده مناسبات تهران و واشینگتن پرسیده است.

سفر اخیر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، به چین و دیدار او با شی جین‌پینگ، بلندپایه‌ترین رهبر این کشور، در پکن، بار دیگر اهمیت روابط دو قدرت بزرگ جهان را در کانون توجه قرار داده است.

دو ماه و نیم پس از جنگی که به کشته شدن بیش از سه هزار نفر در ایران و تخریب اقتصاد و زیرساخت‌های کشور انجامیده، موزه هنرهای معاصر در تهران با برپایی نمایشگاهی، جنگ را از زاویه هنر مورد مداقه قرار داده و تاثیر آن بر ادراک انسانی را در تابلوی هنرمندان پاپ آرت چون جیمز روزنکویست به نمایش گذاشته است. اما آیا واقعا با هنر می‌توان از فاجعه عبور کرد؟

جنگ‌ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بار دیگر توجه‌ها را به مسائلی چون نگاه ملی، دفاع از میهن و نسبت شهروندان ایرانی با این مفاهیم

با حمله ایالات متحده و اسرائیل به ایران و آغاز جنگی که حدود ۷۰ روز از آن می‌گذرد، اعدام‌های سیاسی نیز در ایران شتاب یافته است. آیا اساسا فرایند دادرسی این پرونده‌ها عادلانه بوده و با همان قوانین کنونی ایران نیز همخوانی دارد؟