در این گفت‌وگو، میانِ شکافِ نسل‌ها، سایه‌ سرکوب و هراسِ ناشی از سیاستِ حاکم بر زندگی روزمره، به دنبالِ جایگاهی برای «امید» گشته‌ایم؛ روایتی از زنی که هنر را مرهمی قوی‌تر از جنگ می‌داند و در میانه‌ اضطرابِ زمانه، همچنان به «ساختن» باور دارد.

وقتی جهان، ناگهان و به اجبار، خانه، امنیت، احساس تعلق یا حتی امکان تصور آینده را از انسان می‌گیرد، سخن گفتن از رها کردن اشیا دیگر چندان ساده نیست. میان دل‌کندن آگاهانه از چیزهای اضافی و فقدانی که بر انسان تحمیل می‌شود، فاصله‌ای عمیق وجود دارد.

«غریزه بقایش» تا ۵۶ سالگی را بیشتر تاب نیاورد. از روزی که ماتیاس ریپا همسر و عشق زندگی‌اش درگذشت، مرجان ساتراپی خالق پویانمایی «پرسپولیس» از همه کناره گرفت تا «گرم و زنده بر شن‌های تابستان، زندگی را بدرود» بگوید.

درگذشت مهدی سپهر برای بسیاری غافلگیرکننده بود؛ خواننده‌ای که نام هنری‌اش را از نام خانوادگی خود گرفت و در سال‌هایی نه‌چندان دور، یکی از صداهای امیدوارکننده موسیقی پاپ ایران به شمار می‌رفت.