واشینگتن‌پست در گزارشی که به‌تازگی منتشر کرده، تحولات جنوب یمن را نقطه عطفی در رقابت عربستان سعودی و امارات متحده عربی و تهدیدی برای سایر کشورهای تحت نفوذ آن‌ها می‌داند، امری که دامنه‌اش از یمن به مراتب فراتر رفته و تا آن سوی دریای سرخ و شاخ آفریقا گسترده شده است.

وال‌استریت ژورنال: »تاریخ نشان می‌دهد که حمایت خارجی به‌ندرت عامل تعیین‌کننده در سرنگونی رهبران خودکامه از طریق قیام‌های مردمی بوده است؛ و حتی در مواردی که بوده، پیامدهای بلندمدت آن ترکیبی و دوگانه بوده است.»

شماره جدید مجله تحلیلی اکونومیست جلد و تیتر اول خود را به اعتراضات خونین در ایران اختصاص داده و دو مسیر پیش روی ایرانیان را که یکی بقای جمهوری اسلامی با خون‌ریزی و سرکوب بی‌پایان است و دیگری، فروپاشی خشونت‌بار، فاجعه‌‌آمیز خوانده است.

شبکه خبری الجزیره در گزارشی به اتهام مداخله خارجی در دور جدید اعتراضات در ایران می‌پردازد و می‌گوید «عملیات‌های مخفی» اسرائیل ادعای سوار شدن بر موج اعتراضات را تقویت کرده است.

نشریه اکونومیست در مقاله‌ای‌ بر رفتار و موضع‌گیری کشورهای عربی در قبال اعتراضات اخیر در ایران تمرکز کرده که بیش از هر چیزی در «سکوت» این دولت‌ها تجلی یافته و این «سکوت» را »غافلگیرکننده» و نشانه «نگرانی» آنها دانسته است.

مطالعات استراتژیک و بین‌المللی در واشنگتن در یادداشتی به قلم ولی نصر، استاد دانشگاه جانز هاپکینز و مشاور ارشد این اندیشکده، به پیامدهای مداخله نظامی احتمالی ایالات متحده در ایران پرداخته و آن را «قماری پرخطر» نامیده است.

شبکه تلویزیونی سی‌ان‌ان در گزارشی به تاثیر سرنوشت نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور سرنگون‌شده ونزوئلا، بر وقایع ایران پرداخته است که بر برآورد رهبران جمهوری اسلامی می‌تواند تاثیر بگذارد.

دونالد ترامپ و اعضای دولت او از لحظه‌ای که نیروهای آمریکایی نیکلاس مادورو، را ربودند چندین کشور دیگر را تهدید کرده‌اند که دامنه این کشورها  از کلمبیا، کوبا و مکزیک در قاره آمریکا گرفته تا گرینلند و ایران را شامل می‌شود.