اتفاقاتی که در چند سال اخیر رخ داد و حاکمیت رسانه‌هایی با جهت‌گیری‌های سیاسی که افکار عمومی را فریب می‌دادند، همگی موجب شد برخی وقایع آن‌گونه که بود بازگو نشود. این رسانه‌ها فضایی را ایجاد کردند که گویی همه به شکلی متحد و یکپارچه در حال مبارزه‌اند؛ اما در واقع به تخریب چهره‌های سیاسی و فعالان مدنی در خارج و داخل کشور می‌پرداختند.

این یادداشت تلاشی است برای فهم لایه‌های پنهان روانی جامعه ایرانی پس از خشونت‌های گسترده دی‌ماه؛ خشونتی که بنیان‌های خویشتن جمعی را لرزاند. نویسنده که درمانگر تحلیلی است مسیر دردناک عبور از خشم و یأس تا امکان بازسازی امید را در بستر این خشونت‌ها بررسی می‌کند.