پایگاه خبری نیماد – تازهترین بیانیه میرحسین موسوی صریحترین سخنان او درباره گذار از جمهوری اسلامی بود. آخرین نخستوزیر ایران که در سالهای جنگ با عراق سکان دولت ایران را بر عهده داشت از قوای انتظامی و نظامی خواست اسلحههای خود را در برابر معترضان زمین بگذارند و زمینه گذار مسالمتآمیز و بدون مداخله خارجی را فراهم کنند.
این بیانیه از لحظه انتشار بازتاب گستردهای داشت و موضوع تحلیلهای بسیاری قرار گرفت، چه از جانب حامیان و چه مخالفان میرحسین موسوی. او شانزده سال رهبری جنبش بزرگ اعتراضی موسوم به جنبش سبز را در ایران بر عهده داشت و توانست میلیونها نفر را به خیابانها ببرد. یک سال و نیم پس از آن نیز به دستور رهبر جمهوری اسلامی به حصر خانگی گرفتار شد و این حصر همچنان ادامه دارد.
علیرضا رجایی، روزنامهنگار پرسابقه و فعال سیاسی از چهرههای نزدیک به میرحسین موسوی محسوب میشود که در همه این سالها از او روی برنگرداند. با این همه حمایتش از میرحسین موسوی هیچگاه مانع ارزیابی واقعبینانهاش از او و جنبش سبز نبوده است.
با علیرضا رجایی سه پرسش را در میان گذاشتیم که پاسخ آن را صوتی در اختیار نیماد گذاشت. پرسشها را در ادامه میخوانید و بعد، پاسخهای علیرضا رجایی را میشنوید:
۱-میرحسین موسوی یک بار سه سال قبل در پی اعتراضات موسوم به «زن، زندگی، آزادی» خواستار تشکیل مجلس موسسان و برگزاری رفراندوم شد، و حالا این خواسته را صریحتر مطرح کرده، بهویژه آنکه کشور در آستانه مداخله خارجی هم هست. از لابهلای خطوط این بیانیه چه چیزی را میتوان خواند؟
۲-بیانیه موسوی کجا میتواند تاثیر بگذارد، خاصه با در نظر گرفتن این امر که اکنون در خیابانها کسی نام او را فریاد نمیزند و زمانه به نسبت سال ۱۳۸۸ که او رهبری جنبش سبز را بر عهده داشت، از این رو به آن رو شده است؟
۳-و پرسش اصلی دیگر درباره قابلیت اجرای این بیانیه است که منتقدان آن را ایدآلیستی میدانند، جایی که هم حکومت از کشتار دستهجمعی باکی ندارد و هم ارتش خارجی آماده شلیک است. آیا میتوان به اجرای آن امید بست؟