
افقهای مسدود جامعه ایران؛ چگونه فساد، سرکوب و نوستالژی امید به مداخله خارجی میآفریند؟
در غیاب افقهای واقعی و درونی برای تغییر، تخیل سیاسی میتواند به سوی گزینههایی برود که بیش از آنکه راهحل باشند، بیان شدت بنبستاند. از این منظر، میل به مداخله خارجی نه نشانه قدرت، بلکه نشانه عمق ناامیدی اجتماعی است.