
چطور با جنگطلبان حرف بزنیم؟
کسی که گفتوگو با جنگطلبان را امتحان نکرده باشد، درک درستی از سختی غافلگیرکننده این کار ندارد. با خود میپندارد هر چه باشد آنها هم به ایران و آیندهاش علاقهمندند. دستکم پذیرای نیت خیر مخاطب خود هستند. هرچقدر هم در بیان موضعمان نارسا باشیم، روشنایی حقیقت راهگشای گفتوگو خواهد بود. دستگاه منطقیای قوی پشتوانه بحثمان است. حتی اگر سویههای اخلاقی موضع ما مغفول بماند، باز میتوان فایده جنگطلبی را به لحاظ استراتژیک هم به آسانی نفی کرد. با این همه، داستان به این سادگی نیست. چرا؟