
چرا برخی رهبران لبنان همچنان به اسرائیل نزدیک میشوند؟
این مقاله با مرور تحولات اخیر لبنان، از جمله رویکرد دولت جوزف عون و نواف سلام به مذاکره با اسرائیل، استدلال میکند که چنین گرایشی ریشه در تاریخ سیاسی لبنان دارد. نویسنده با بررسی روابط برخی نخبگان مارونی و جریانهای سیاسی با صهیونیستها از دهه ۱۹۲۰، و نیز مرور حملات و مداخلات اسرائیل پیش از شکلگیری مقاومت، نشان میدهد که روایت رایج درباره «واکنشی بودن» این روابط نادرست است. بهگفته او، نزدیکی به اسرائیل بخشی از یک الگوی ساختاری در سیاست لبنان است که در آن نخبگان برای حفظ قدرت به حمایت خارجی متوسل میشوند.
