جایگاه مردم به مثابه سازمان در فانتزیِ سقوط آسان
ادیتور
سه شنبه، ۴ فروردین ۱۴۰۵
مردم، در معنای عام، میتوانند کنشگری نمادین و بسیار قدرتمند باشند. میتوانند حامل خشم، رنج، آرزو و مشروعیت اخلاقی باشند. میتوانند در خیابان ظاهر شوند و بدنهای خود را به عرصه اعتراض بدل کنند. اما کنشگر نمادین بودن، با کنشگر سازمانیافته بودن یکی نیست. نام «مردم» در زبان سیاسی، بهخودیخود حامل ویژگیهای لازم برای پیشبردن و تثبیت یک دگرگونی قهری نیست.