پایگاه خبری نیماد – بیانیه مشترک دولت کانادا و ولیعهد ابوظبی درباره جزایر سه‌گانه با اعتراض ایرانیان مقیم کانادا روبه‌رو شده است؛ واکنش‌هایی که از انتشار دادخواست و نامه سرگشاده تا برگزاری تجمع در تورنتو را دربرمی‌گیرد. معترضان خواستار اصلاح موضع اتاوا شده و تأکید دارند که مخالفت با جمهوری اسلامی نباید به نادیده گرفتن حقوق سرزمینی مردم ایران بینجامد.
در بیانیه مشترک ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶، مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، و شیخ خالد بن محمد بن زاید آل‌نهیان، ولیعهد ابوظبی، خواستار پایان آنچه «اشغال» جزایر تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی خوانده‌اند، شده‌اند. دو طرف این جزایر را متعلق به امارات متحده عربی معرفی کرده و وضعیت موجود را نقض حاکمیت این کشور و اصول منشور سازمان ملل متحد دانسته‌اند.
این موضع هم‌زمان با ارتقای روابط کانادا و امارات به سطح «مشارکت راهبردی» اعلام شد. دو کشور همچنین توافق مشارکت جامع اقتصادی و یادداشت تفاهم همکاری دفاعی امضا کرده‌اند. گسترش همکاری‌های تجاری و سرمایه‌گذاری از محورهای اصلی این دیدار بوده است؛ این هم‌زمانی در اعتراض‌های ایرانیان نیز بازتاب یافته است.
روز یکشنبه، اول نوامبر، گروهی از ایرانیان در تورنتو در اعتراض به حمایت دولت کانادا از ادعای ارضی امارات گردهم آمدند. این تجمع، در کنار کارزارهای جمع‌آوری امضا، بیانگر مخالفت بخشی از جامعه ایرانیان کانادا با عباراتی است که حاکمیت امارات بر جزایر را قطعی جلوه می‌دهد.
اشکان کرباسفروشان، کارآفرین ایرانی‌کانادایی، نیز با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به کارنی، از این تصمیم انتقاد کرده است. او در این نامه تأکید می‌کند که تمامیت ارضی ایران نباید قربانی قراردادهای تجاری و جذب سرمایه از امارات شود. کرباسفروشان همچنین حاکمیت تاریخی ایران بر جزایر را فراتر از مناسبات سیاسی موقت و حکومت‌های مستقر می‌داند و بر پایبندی مردم ایران به حقوق سرزمینی خود تأکید دارد.
در کنار این واکنش‌ها، چند دادخواست نیز برای جمع‌آوری امضا منتشر شده است؛ از جمله «کانادا: بیانیه خود درباره جزایر سه‌گانه ایرانی در خلیج فارس را پس بگیرید»، به ابتکار انجمن دوستداران زرتشت در مونترال، و «ایران، فراتر از حکومت‌ها». محور مشترک این متن‌ها، درخواست اصلاح بیانیه و تأکید بر استقلال حقوق سرزمینی مردم ایران از نوع حکومت است.
تهیه‌کنندگان دادخواست‌ها می‌گویند دولت کانادا با معرفی جزایر به‌عنوان سرزمین اشغالی امارات، موضوعی تاریخی و حقوقی را به سود یک طرف، تعیین‌تکلیف‌شده جلوه داده است. آنان با اشاره به اسناد و نقشه‌های تاریخی و یادداشت تفاهم سال ۱۹۷۱ میان ایران و شارجه درباره ابوموسی، خواستار توضیح علنی مبانی موضع اتاوا شده‌اند.
در این متن‌ها تأکید شده که مخالفت با جمهوری اسلامی و مطالبه آزادی و حقوق بشر، به معنای چشم‌پوشی از تمامیت ارضی ایران نیست. یکی از دادخواست‌ها همچنین هشدار می‌دهد که موضع کانادا می‌تواند فرصتی تبلیغاتی در اختیار جمهوری اسلامی بگذارد تا با وجود سرکوب شهروندان، خود را مدافع ملت معرفی کند.
امضاکنندگان از دولت کانادا می‌خواهند روابط اقتصادی و دیپلماتیک خود با امارات را بدون نادیده گرفتن حقوق و مستندات تاریخی ایران گسترش دهد، از حل مسالمت‌آمیز اختلافات حمایت کند و با جامعه ایرانیان کانادا درباره نگرانی‌های مطرح‌شده وارد گفت‌وگو شود.
