فهم ساختار یک دوره فکری به معنی فهم اوصیا و اولیای آن دوره است. و شریعتی قطعا از اوصیا و اولیای نه تنها دوره خود که دوره معاصر ماست و هنوز هم مطرح است و الهامبخش است. و گرنه امثال آقای غنینژاد لازم نمیدید به او حمله کند. همین داستان در مورد آل احمد و مصدق هم جاری است.
کسی، برخی از ایدههای خودش را، بنا به هر علتی تحت نام دیگری منتشر کرده و سخنانش را بر زبان شخص دیگری گذاشته. نه ادعای انتشار مقالۀ و کتاب آکادمیک کرده، و نه ایدهها و سخنان دیگران را سرقت کرده. در این باب چه میتوان گفت؟ پاسخ ساده است. در تاریخ فلسفه و ادبیات، به علل گوناگونی این کار طی چند سده اخیر توسط نویسندگان برجستهای صورت گرفته، از اسپینوزا و کیر کگور گرفته تا سن زون پرس.
چهل زمزمه/ نجوا/ نیایشی را که قوام بخش جلد اولِ « زمزمههای مخملین»اند، در بازۀ زمانیِ یک ساله نگاشتم. کتاب آخر پاییز سال گذشته منتشر شد. پس از شش ماه وقفه و سکوت و نظارهگری، بر آن شدهام تا نوشتنِ این سنخ زمزمهها را پی بگیرم و ما حصل این گفتوگوهای تنهاییِ تکمیلی و از پیش خود راه افتادن و به پیش خود رسیدنها را که از جنس «سلوک افقی» است، با مخاطبان در میان نهم.