ژولیت بینوش، بازیگر تحسینشده سینمای جهان، طی نطقی در مراسم اختتامیه جشنواره بینالمللی فیلم کارلوویواری جمهوری چک با هنرمندان و مردم فلسطین اعلام همبستگی کرد.
در این گفتوگو، میانِ شکافِ نسلها، سایه سرکوب و هراسِ ناشی از سیاستِ حاکم بر زندگی روزمره، به دنبالِ جایگاهی برای «امید» گشتهایم؛ روایتی از زنی که هنر را مرهمی قویتر از جنگ میداند و در میانه اضطرابِ زمانه، همچنان به «ساختن» باور دارد.
در ایرانِ زیر بمب و موشک، حرف از ادبیات و سینما، نه نشانۀ تجمل، بیدردی و بیخیالی، بلکه به مثابۀ امید به زندگی و مقاومت در دل جنگ است. جنگ، روزی به پایان میرسد اما اگر هنر خاموش شود، چه چیزی از انسان بودن ما باقی میماند؟ پرداختن به فیلم و رمان و شعر؛ اولویت بقا را انکار نمیکند بلکه آن را انسانیتر میسازد.