شبکهٔ بیبیسی بههمراه سه خبرگزاری بزرگ جهان—آسوشیتدپرس (AP)، خبرگزاری فرانسه (AFP) و رویترز—فیلم کوتاهی منتشر کردهاند که از دولت اسرائیل میخواهد دسترسی مستقل و بدون همراهی نظامی برای خبرنگاران خارجی به نوار غزه را فوراً ممکن کند. این فیلم در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک و در رویدادی با همکاری «کمیتهٔ حفاظت از روزنامهنگاران» رونمایی شد و روایت آن را «دیوید دیمبلبی»، روزنامهنگار کهنهکار بیبیسی، بر عهده دارد. پیام مرکزی اثر ساده و صریح است: تاریخ را آنان مینویسند که آن را گزارش میکنند؛ و جلوگیری از ورود خبرنگاران خارجی، روایت جنگ را ناقص و یکسویه میکند.
چهار مؤسسهٔ خبری در بیانیهٔ مشترک همراه فیلم تأکید کردهاند که از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون ورود مستقل خبرنگاران خارجی به غزه عملاً ممنوع بوده و تنها موارد محدودی از پوششهای «همراهیشده» با کاروانهای نظامی اسرائیل اجازه یافته است؛ روالی که با معیارهای استقلال حرفهای در تضاد است. آنها از اسرائیل خواستهاند ممنوعیتها را بردارد و امکان ورود مستقل، امن و بدون همراهی نظامی را فراهم کند. همزمان از دولت مصر نیز خواسته شده عبور خبرنگاران از گذرگاه رفح تسهیل شود تا راههای قانونی و امن برای ورود و خروج رسانهها شکل بگیرد.
فیلم بهجای نمایش صحنههای روزِ جنگ، با کلاژی از تصاویر و صداهای معتبر تاریخی، از جنگ ویتنام تا بحرانهای معاصر، نقش گزارشگری مستقل در شکلگیری حافظهٔ جمعی و الزام پاسخگویی دولتها را یادآور میشود. سازندگان میگویند وقتی مسیر حضور میدانی بسته است، بازگویی قدرت تاریخی خبرنگاری مستقل، بهترین ابزار برای طرح مطالبه در امروز است.
در متن این ابتکار، جایگاه خبرنگاران فلسطینی نیز بهروشنی برجسته شده است؛ کسانی که «همان شرایط مصیبتباری را تجربه میکنند که از آن گزارش میدهند»—از کمبود سوخت و غذا تا خطر مستمر حملات—و در نبودِ دسترسی خارجیها، بار اصلی پوشش میدانی بر دوش آنان افتاده است. چهار نهاد خبری با ابراز قدردانی از نقش حیاتی این خبرنگاران، بر ضرورت حفاظت مؤثر از جان و امنیتشان تأکید کردهاند.
پیشینهٔ موضوع نشان میدهد محدودیت ساختاری دسترسی رسانههای بینالمللی به غزه، امکان راستیآزمایی مستقل در محل را بهشدت محدود کرده و پوشش جهانی را ناچاراً متکی به محتوای واسطهای کرده است: ویدئوها و عکسهای شهروندخبرنگاران و ساکنان محلی، تصاویر و بیانیههای رسمیِ طرفهای درگیر، و گزارشهای نهادهای امدادی که دسترسی محدود دارند. این منابع هرچند ارزشمندند، اما جایگزین مشاهدهٔ مستقیم و گزارش مستقل نمیشوند.
ابتکار مشترک بیبیسی، آسوشیتدپرس، خبرگزاری فرانسه و رویترز تلاشی است برای تبدیل یک مطالبهٔ صنفی به خواستی عمومی: بدون دسترسی مستقل خبرنگاران خارجی به غزه، نهتنها تصویر جنگ نادقیق و ناقص میماند، بلکه «حافظهٔ تاریخی» نیز آسیب میبیند. پیام پایانی فیلم و بیانیه روشن است: راه جلوگیری از تحریف و مصونیت از مجازات، باز کردن درِ میدان بر روی رسانهٔ مستقل—همراه با تضمین امنیت خبرنگاران، چه فلسطینی و چه خارجی—است.
