۳۲۰ فعال سیاسی و مدنی و روزنامهنگار در نامهای به کمیته نوبل صلح با متهم کردن شیرین عبادی، برنده این جایزه در سال ۲۰۰۳، به «جنگطلبی» خواستند که اعتبار معنوی این جایزه از او پس گرفته شود.
این نامه سرگشاده که روز جمعه ۷ فروردین منتشر شده است میگوید که شیرین عبادی در سالهای اخیر «در تضاد بنیادی» با ارزشهای جهانشمول جایزه نوبل صلح که مبتنی بر صلح، حقوق بشر، همزیستی مسالمتآمیز و نفی خشونت است، رفتار کرده است.
امضاکنندگان نامه با یادآوری درخواست شیرین عبادی از دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، برای حمله نظامی به ایران تاکید کردهاند که او «از جایگاه مدافع حقوق بشر تغییر جهت داده و به کنشگری همسو با جریانهای راست افراطی، مدافعان جنگطلبی و ایرانویرانگری بدل شده است».
اشاره آنها به نامهای است که شیرین عبادی به همراه چند شخصیت دیگر در پی وقایع خونین دی ماه که به کشته شدن چند هزار نفر انجامید خطاب به ترامپ نوشتند و خواستار مداخله نظامی شدند.
اما این ۳۲۰ کنشگر تصریح کردهاند که «درخواست تقابل نظامی از سوی دولتهای خارجی که نتیجه محتوم و جاری آن کشتار بیگناهان، زنان، مردان و کودکان ایرانی و تهدید تمامیت ارضی کشور است، با هیچیک از موازین صلحجویی و پایبندی به حقوق بینالملل سازگاری ندارد».
آنها همچنین شیرین عبادی را به رویکرد دوگانه در مواجهه با نقض حقوق بشر متهم کردهاند که از جمله آن «سکوت» در قبال حمله آمریکا به دبستان دخترانه میناب در ایران و کشته شدن حدود ۱۷۰ کودک است.
به گفته آنها، «چرخشهای سیاسی خانم عبادی فاقد هر گونه انسجام منطقی و دغدغههای حقوق بشری است… و در یککلام خانم عبادی سالهاست که شایستگیِ نمایندگیِ مفهوم والای صلح را از دست داده و به نمادی از رویکردهای مداخلهجویانه، ایرانویرانگر و جنگطلبانه بدل شده است.»
امضاکنندگان نامه در نهایت از کمیته نوبل صلح خواستهاند که «نسبت به عملکرد پسین برندگان جایزه صلح نوبل کاملا بیتفاوت نباشد و دستکم در حد ابراز نگرانی نسبت به نقض صلحجویی از سوی برندگان جایزه واکنش نشان دهد».
از حمله امضاکنندگان نامه عبارتند از حسن یوسفی اشکوری، سروش دباغ، مهدی جامی، حمید دباشی، سپیده جدیری، زهرا باقری شاد، علیرضا دوستدار، سعید شاهسوندی، یاسر میردامادی، رضا بهشتیمعز،ملیحه محمدی، علی افشاری و سکینه عربنژاد.
