شبکه خبری سیبیاس به نقل از مقامات نظامی و اطلاعاتی آمریکا گزارش داد که سرعت بالای مصرف برخی از پیشرفتهترین موشکهای رهگیر پدافند هوایی و تسلیحات هدایت شونده دقیق ایالات متحده در خاورمیانه، با تشدید دوباره جنگ علیه ایران به کانون تنش در دولت ترامپ تبدیل شده است. این موضوع همچنین نگرانیهای بسیاری را در مورد آمادگی آمریکا برای درگیری احتمالی در منطقه هند و آرام (ایندو-پاسفیک) ایجاد کرده است.
این گزارش میگوید،کاهش ذخایر موشکهای دفاعی رهگیر و موشکهای دوربرد باعث فشار بر فرماندهان ارشد نظامی و مقامات غیرنظامی دولت دونالد ترامپ شده و انها با این پرسش مواجهند که چگونه میتوانند در عین کاربرد این تسلیحات علیه ایران، همچنان در برابر دیگر کشورهای متخاصم از جمله چین نیز از آمادگی برخوردار باشند.
این مقامات آمریکایی که به دلیل حساسیت موضوع نخواستند نامشان فاش شود، گفتند ایالات متحده نمیتواند روندی را که در آن تسلیحات دقیق در اوایل کارزار علیه ایران مصرف شدند، ادامه دهد.
به گفته آنها، پایگاه صنعتی دفاعی به اندازه کافی تجهیز نشده است تا بتواند موشکها را به سرعت تولید و جایگزین مهماتی کند که شلیک شده یا به فرماندهی مرکزی ایالات متحده، سنتکام، منتقل شدهاند.
موشکهای رهگیر به شدت برای دفاع از منافع آمریکا در کشورهای حوزه خلیج فارس که میزبان نیروهای آمریکایی هستند و هدف پهپادها و موشکهای ایرانی قرار میگیرند استفاده میشوند.
یکی از مقامات کشورهای متحد آمریکا به شبکه خبری سیبیاس گفت که بهویژه با توجه به شدت حملات ایران به کویت و بحرین، نیاز به توقف در جنگ وجود دارد.
پیت هگست، وزیر دفاع ایالات متحده، ماه گذشته در مصاحبهای هرگونه بحران در ذخایر تسلیحاتی را تکذیب کرد. او اذعان داشت که ساخت برخی مهمات ممکن است بیشتر از بقیه زمان ببرد، اما گفت: «ما مقدار زیادی از آنها را داریم و بیشتر از هر زمان دیگری در حال ساخت هستیم. ذخایر ما قوی هستند و در آینده قویتر هم خواهند شد.»
با این حال، فرماندهان آمریکایی به طور فزایندهای به سمت استفاده بیشتر از بمبهای هدایت شونده با جیپیاس روی آوردهاند که به کیتهای هدایت جیدیایام مجهز شدهاند، همراه با بمبهای قطر کوچک (اسدیبی) که تسلیحات گلایدری دقیق با برد کوتاهتر برای حمله به اهداف ثابت هستند و میتوانند به جای تسلیحات دوربرد ایستایی استفاده شوند.
در اوایل درگیری، نیروهای آمریکایی به طور مکرر از موشکهای کروز دوربرد مانند جیایاساسام و موشک حمله زمینی توماهاک استفاده میکردند. مقامات مطلع گفتند این تسلیحات همچنان در انبارها موجود هستند، اما اکنون با احتیاط بیشتری مصرف میشوند.
در ماه آوریل، دریاسالار ساموئل پاپارو، فرمانده نیروهای آمریکایی در منطقه هند و آرام، به نمایندگان کنگره گفت که افزایش تولید سیستمهای پیشرفته مانند موشک کروز توماهاک یا جیایاساسام ممکن است سالها طول بکشد، چرا که شرکتهای دفاعی در حال کار بر روی گسترش خطوط تولید خود هستند.
پاپارو گفت: «فکر میکنم یک تا دو سال طول بکشد تا آنها تولید را افزایش دهند. این اتفاق به این زودیها نخواهد افتاد. محدودیتهای مشخصی برای حجم انبارها وجود دارد و من مطمئنم که این تسلیحات به طور مدبرانهای استفاده میشوند.»
به نوشته سیبیاس، پس از فروپاشی آتشبس در دو هفته اخیر، حملات آمریکا بر اهداف نزدیکتر به سواحل ایران متمرکز شده است تا نیاز هواپیماها به نفوذ به عمق خاک ایران — جایی که با شبکههای پدافند هوایی متراکمتر و تهدید بزرگتری از سوی موشکهای سطحبههوا مواجه میشوند — کاهش یابد.
مقامات آمریکایی به این رسانه گفتند که موجودی سیستم موشکی تاکتیکی ارتش اتکمز و موشکهای دوربردی که از سامانه هیمارس شلیک میشوند، محدود است. در واقع، نگرانیها در مورد انبار برخی مهمات جدید نیست. دولت بایدن پیش از این تحویل اتکمز به اوکراین را با تأخیر انداخته بود، چرا که برداشت از این ذخایر میتوانست آمادگی نظامی آمریکا را تضعیف کند.
به گفته مقامات مطلع، ایالات متحده دارای ذخایر نسبتا بهتری از مهمات راکتی هدایتشونده کوتاهبردتر (GMLRS) است که آنها نیز از پرتابگر هیمارس شلیک میشوند و این امکان را به فرماندهان میدهد تا انعطافپذیری بیشتری برای اهداف واقع در برد آن داشته باشند.
به گفته چندین منبع، فوریترین نگرانی مربوط به موشکهای رهگیر پدافند هوایی است که برای دفاع در برابر موشکهای کروز و بالستیک، هواپیماها و پهپادهای انتحاری استفاده میشوند.
ایالات متحده تعداد زیادی از موشکهای رهگیر پاتریوت و تاد را برای دفاع در برابر موشکهای بالستیک و پهپادها مصرف کرده است؛ روندی که ذخایر را سریعتر از توان بازتولید صنایع دفاعی خالی میکند.
برای پشتیبانی از عملیات در خاورمیانه، پنتاگون ذخایر رهگیرها را از مناطق دیگر، از جمله موجودی پیشپیشبینیشده برای منطقه هند و آرام منتقل کرده است. این امر باعث شده سایر فرماندهیها با حاشیه امن بسیار کمتری نسبت به آنچه برنامهریزان نظامی ایدهآل میدانند عمل کنند، بهویژه در شرایطی که آمریکا تلاش میکند جلوی اقدام نظامی چین در اطراف تایوان را بگیرد و به متحدان خود در سراسر اقیانوس آرام اطمینان خاطر دهد.
در طول وقفه آتشبس، مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی در گزارشی اعلام کرد که بیش از هزار موشک توماهاک و هزار و ۱۰۰ موشک جیایاساسام استفاده شده و زمان بازجایگزینی آنها به چهار سال نزدیک میشود. این گزارش افزود که ذخایر رهگیرهای دفاع هوایی تحت فشار شدیدتری قرار دارند، زیرا آمریکا بخش قابل توجهی از ذخایر پیش از جنگ سیستمهای تاد، موشکهای اسام-۳ و پاتریوت را مصرف کرده است. این تسلیحات با زمانبندی تولید تا پنج سال مواجه هستند.
در مجموع، این آمارها نشان میدهند که مشکل اصلی صرفا هزینه نیست، بلکه «زمان» است. بسیاری از تسلیحاتی را که در عرض چند هفته یا چند ماه شلیک میشوند نمیتوان تا چند سال آینده جایگزین کرد.







