Tag: حزب توده

خاموشی آخرین راوی ایرانی از اردوگاه‌های استالینی

رحیم فاضل‌پور که از چپ‌گرایان ایرانی بازمانده اردوگاه‌های کار اجباری حکومت استالین بود، به‌تازگی در ایران درگذشت. روایت زندگی او، که به قلم اتابک فتح‌الله‌زاده ثبت شده، بازگوکنندهٔ سرنوشت تلخ مهاجران ایرانی، مهاجرت‌های اجباری و پیامدهای حاکمیت استالین در زندگی هزاران خانواده در شوروی سابق است. فتح‌الله‌زاده شرح می‌دهد که چگونه فاضل‌پور و همراهانش از زندان کا.گ.ب عشق‌آباد سردرآورد، و در همان زندان و اردوگاه پدرش را که سال‌ها مفقود شده بود به شکل تصادفی می‌بیند.

عشق از جانی به جان دیگر می‌رود

راهنمای بزرگ بابک امیرخسروی، عشق به ایران و ملی‌گرایی‌اش بود. او نه تنها تناقضی بین چپ بودن و ملی‌گرایی نمی‌دید، بلکه هر دو را دو روی یک سکه می‌دید. او همواره به ما گوشزد می‌کرد: «هر چپِ واقعیِ ایرانی بی‌گمان ملی است و هر ایرانی با گرایش ملی که درد ملت دارد، عدالت‌خواه است. این‌ها دو وجه جدایی‌ناپذیر هر ایرانیِ متجدد، ترقی‌خواه و انسان‌گراست.»

کودتای ۲۸ مرداد؛ اولین «دخالت بشردوستانه» در ایران

طی دهه‌ گذشته و درست پس از سقوط دولت «معمر قذافی» در لیبی که به یاری ارتش ناتو و دول غربی و همراهی برخی متحدان خاورمیانه‌ای آنها صورت گرفت، ترم «دخالت بشردوستانه»* در ادبیات سیاسی پاره‌ای از نیروهای سیاسی ِ ایرانی جایگاه تقویت شده‌ای پیدا کرد. می‌توان غرض نوشتار را به این ترتیب خلاصه کرد که هر دخالت به ظاهر بشردوستانه‌ای از سوی غرب و آمریکا، در نهایت چیزی شبیه کودتای ۲۸ مرداد خواهد بود.