سه شنبه، ۲۵ شهریور ۱۴۰۴

گزارش خبری

وضعیت اضطراری زلزله‌زدگان در ولایت کنر؛ سازمان ملل هشدار داد

Screenshot_20250915_193739_Instagram

فاطمه حسینی

فاطمه حسینی، روزنامه‌نگار سابق رسانه‌های متعدد افغانستان و از اعضای تحریریه نیماد است

روزا اوتانبیو، نمایندهٔ ویژه منشی عمومی ملل متحد درافغانستان پس از دیدار از ساحات آسیب دیدهٔ زمین‌لرزه اخیر در افغانستان از وضعیت فاجعه بار مردم آسیب دیده اظهار نگرانی کرد و خواستار ارایه کمک‌های بشردوستانه فوری به آسیب دیدگان پیش از آغاز فصل زمستان شد.

نمایندهٔ ویژه منشی عمومی ملل متحد پس از دیدار با خانواده‌های آسیب‌دیده در ولایت کنر افغانستان به خبرنگاران گفت: «ملل متحد خواستار ۱۳۹ میلیون دلار به عنوان اولویت فوری شده است» و افزود که بدون این حمایت، صدها هزار نفر با خطر زمستان بدون غذا و سرپناه روبرو هستند.

زلزلۀ مرگبار که یکشنبه شب ۹ شهریور/سنبله در مناطق شرقی و جنوب شرقی افغانستان رخ داد، موجب کشته شدن بیش دو هزار و ۲۰۰ نفر شد و افزون بر آن سه هزار و ۶۰۰ زخمی بر جای گذاشته است. در نتیجهٔ این زلزله بیش  از ۶ هزار و ۷۰۰ خانه تخریب شده  و حدود ۵۰۰ هزار نفر نیز بی‌خانمان و نیازمند به کمک‌های فوری شده‌اند.

نمایندۀ ویژۀ منشی عمومی ملل متحد در افغانستان در حالی از افغانستان بازدید کرد که روند امدادرسانی در کشور با چالش‌های بسیاری روبرو است. مشکلاتی همچون فقر گسترده، بیکاری، عدم توانایی طالبان در مدیریت بحران‌های بشری، کاهش کمک‌های بین‌المللی و محدودیت‌های مختلف از جمله موانع بزرگ پیش‌روی عملیات کمک‌رسانی است.

 

گزارش ویدیویی نیماد را ببینید:

زمین‌لرزه در افغانستان؛ سانحه‌دیدگان چه امیدی دارند؟

 

یکی از نگرانی‌های ویژه اوتانبیو، ضرورت حضور زنان در تیم‌های امدادرسانی است. وی تاکید کرد: «نقش زنان افغان در امدادرسانی به آسیب‌دیدگان زلزله ضروری است. زنان نه تنها دریافت‌کننده کمک‌ها هستند، بلکه ستون فقرات تلاش‌های امدادی نیز به شمار می‌آیند. بدون حضور آنها، نمی‌توانیم به شکل موثری در مقیاس لازم کمک‌ها را ارایه دهیم.»

یوناما سه روز پیش خبر داد که نیروهای طالبان از ورود زنان افغان که به صفت کارمند و قراردادی در دفاتر ملل متحد در کابل کار می‌کنند، عملاً جلوگیری کرده و نیز به گونۀ «کتبی یا شفاهی» به دفاتر ملل متحد در سراسر افغانستان از وضع این محدودیت خبر داده‌اند.

زلزله اخیر در افغانستان علاوه بر تلفات جانی، زنان  را با بحران و آسیب بیشتری مواجه کرده است.

نبود منابع کافی برای امدادرسانی به زنان و کودکان، به‌ویژه در بخش‌های بهداشتی، موجب افزایش ریسک بیماری‌ها زنان و افزیش مشکلات روانی و جسمی در میان آنان شده است. همچنین، مشکلاتی نظیر کمبود کارکنان صحی زن و عدم دسترسی به سرویس‌های بهداشتی امن برای زنان، سلامت جسمی و روانی آنان را تهدید می‌کند.

در مجموع، وضعیت موجود در افغانستان نیاز به توجه فوری و گسترده از سوی جامعه جهانی دارد تا به کسانی که در معرض آسیب‌های شدید هستند، کمک‌های بشردوستانه رسانده شود و از بحران‌های انسانی بیشتر جلوگیری شود. این بحران، به‌ویژه برای زنان و کودکان، که در برابر بحران‌ها آسیب‌پذیرتر هستند، به شدت نیازمند پاسخ سریع و موثر است.

طالبان پس از به قدرت رسیدن دوباره  مانع کار زنان و دختران در ادارات دولتی و سازمان‌های غیردولتی به شمول موسسات امدادرسان شده و در واکنش به انتقادها، این اقدام خود را مبتنی بر فرهنگ مردم افغانستان و در مطابقت با شریعت اسلام خوانده‌اند.

 

به اشتراک بگذارید:

مطالب مرتبط

پوشش اجباری برقع در هرات؛ طالبان چه هزینه‌هایی به زنان تحمیل می‌کنند؟

فاطمه حسینی، روزنامه‌نگار و عضو تحریریه نیماد، از تبعات حکم جدید طالبان برای پوشش اجباری برقع در شهر هرات می‌گوید، از جمله تبعات اقتصادی و تاثیراتی که بر وضعیت سلامت زنان می‌گذارد. او همچنین واکش‌ها به این موضوع را شرح می‌دهد.

تصویب مکانیسم مستقل پاسخگویی در افغانستان توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل

شورای حقوق بشر سازمان ملل مکانیسم مستقل برای تحقیق در مورد نقض‌های حقوق بشری در گذشته و اکنون ایجاد کرده است که بر اساس آن بر نقض حقوق بشر توسط طالبان علیه زنان و دختران، مدارک مرتبط به جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت تمرکز صورت می‌گیرد

حذف کتاب‌ها و واحدهای درسی زنان از دانشگاه‌های افغانستان؛ طالبان چگونه فقر فرهنگی می‌آورند

یلدا بکتاش: در کوتاه‌ مدت، حذف مطالعات زنان آموزش عالی را در افغانستان از محتوای انتقادی و مدرن خالی می‌کند. اما در بلند مدت، آنچه از بین می‌‌رود حافظه جمعی و روایت زنانه در بستر دانش و فرهنگ است.

گزارش خبری

وضعیت اضطراری زلزله‌زدگان در ولایت کنر؛ سازمان ملل هشدار داد

مشکلاتی همچون فقر گسترده، بیکاری، عدم توانایی طالبان در مدیریت بحران‌های بشری، کاهش کمک‌های بین‌المللی و محدودیت‌های مختلف از جمله موانع بزرگ پیش‌روی عملیات کمک‌رسانی است.