ویکتور اوربان، نخستوزیر راستگرای افراطی مجارستان، پس از ۱۶ سال حضور در قدرت، در انتخاباتی کمسابقه شکست خورد و جای خود را به پیتر ماگیار، سیاستمدار طرفدار اتحادیه اروپا، داد؛ نتیجهای که پیامدهای آن فراتر از مرزهای این کشور ارزیابی میشود.
ماگیار که پیشتر از متحدان اوربان محسوب میشد، با تمرکز بر مبارزه با فساد و مسائل روزمره مانند خدمات درمانی و حملونقل عمومی، توانست اکثریت آرا را به دست آورد. او وعده داده روابط مجارستان با اتحادیه اروپا و ناتو را که در دوران اوربان تضعیف شده بود، بازسازی کند.
نتایج اولیه نشان میدهد حزب «تیسا» به رهبری ماگیار با بیش از ۵۳ درصد آرا، پیشتاز رقابت است، در حالی که حزب فیدس به رهبری اوربان حدود ۳۷ درصد آرا را کسب کرده است. با این حال، هنوز مشخص نیست آیا این حزب به اکثریت دو سوم پارلمان دست خواهد یافت یا خیر، اکثریتی که برای اصلاحات گسترده ضروری است.
رسانههای جهانی این شکست را ضربهای سنگین برای اوربان توصیف میکنند، سیاستمداری که از متحدان نزدیک دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین به شمار میرفت. اوربان با پذیرش شکست، نتیجه انتخابات را «دردناک» خواند و اعلام کرد از جایگاه اپوزیسیون به فعالیت ادامه خواهد داد.
در مقابل، ماگیار در سخنرانی پیروزی خود این نتیجه را «بازنویسی تاریخ مجارستان» توصیف کرد و تاکید کرد رایدهندگان مسیر جدیدی برای کشور انتخاب کردهاند. مشارکت نزدیک به ۸۰ درصدی نیز بهعنوان رکوردی در دوران پساکمونیستی مجارستان ثبت شده است.
به نوشته خبرگزاری رسمی کانادا، این تحول سیاسی میتواند بر توازن قدرت در اتحادیه اروپا تاثیرگذار باشد. اوربان در سالهای اخیر با استفاده از حق وتو، بارها تصمیمات کلیدی این اتحادیه را مسدود کرده و بهعنوان یکی از چهرههای چالشبرانگیز درون این بلوک شناخته میشد.
در سطح جهانی نیز، شکست او میتواند بر جریانهای راست افراطی تاثیر بگذارد. بسیاری از این جریانها، اوربان را بهعنوان الگویی موفق از ملیگرایی پوپولیستی میدانستند که توانسته با استفاده از قدرت دولت، مخالفان را تضعیف کند.
گزارش کانادین پرس همچنین به یکی از محورهای اصلی رقابت اشاره میکند، یعنی جهتگیری ژئوپولیتیکی مجارستان. در حالی که اوربان روابط نزدیکی با روسیه داشت و بارها در حمایت از اوکراین در اتحادیه اروپا مانعتراشی کرده بود، ماگیار وعده داده مسیر کشور را به سمت غرب و ارزشهای دموکراتیک اروپا بازگرداند.
در سالهای اخیر، دولت اوربان با محدود کردن آزادی رسانهها، فشار بر اقلیتها و تضعیف نهادهای دموکراتیک، با انتقادات گسترده مواجه شده بود. همچنین اتهاماتی درباره فساد و انتقال منابع مالی به نزدیکان سیاسی او مطرح شده است.
با این حال، مسیر ماگیار برای اجرای برنامههایش آسان نخواهد بود. ساختار انتخاباتی تغییر یافته، کنترل گسترده رسانهها توسط دولت پیشین و نفوذ سیاسی باقیمانده، از جمله چالشهایی است که دولت جدید با آن مواجه خواهد شد.
در مجموع، کانادین پرس تاکید میکند که این انتخابات نهتنها یک تغییر داخلی، بلکه نشانهای از بازآرایی سیاسی در اروپا و تضعیف یکی از نمادهای اصلی راست افراطی در جهان است.
