در پی امضای طوماری مردمی توسط بیش از ۱۰۰ هزار شهروند بریتانیایی که خواستار تحقیق درباره نفوذ اسرائیل بر سیاست و دموکراسی این کشور هستند، سیاستمداران بریتانیا قرار است این موضوع را در پارلمان به بحث و بررسی بگذارند.
وبسایت میدلایست آی گزارش داده که بیش از ۱۱۶ هزار شهروند بریتانیایی امضای خود را پای این طومار گذاشتهاند و همین امر پارلمان بریتانیا را بر آن داشته تا روز ۲۲ ژوئن (اول تیر) به بحث در این زمینه بپردازد.
در متن این طومار، نگرانیهایی درباره «گزارشهای مربوط به فعالیتهای لابیگری وابسته به دولت اسرائیل و جریانهای طرفدار آن در سیاست بریتانیا» مطرح شده است و میگوید که باید «دامنه و میزان تأثیر این کارزارهای نفوذ» مشخص شود.
در بخش دیگری از این طومار آمده است: «ما بر این باوریم که ویرانیهای هولناک در غزه، سرکوب مداوم فلسطینیان در کرانه باختری و واکنش سیاسی بریتانیا به این رویدادها، نشاندهنده نیاز مبرم به بررسی دقیق این مسئله است که چگونه سازمانها، شبکهها و کارزارهای لابیگری طرفدار اسرائیل ممکن است به تصمیمات دولت، سیاستهای احزاب و بحثهای عمومی جهت بدهند.»
طبق قوانین بریتانیا، طومارهایی که در وبسایت دولت ثبت میشوند و بیش از ۱۰۰ هزار امضا جمعآوری کنند، باید در پارلمان به بحث گذاشته شوند. همچنین اگر تعداد امضاها به ۱۰ هزار برسد، دولت موظف است پاسخی رسمی به آن ارائه دهد.
دولت بریتانیا پیش از این پیشنهاد تحقیق درباره لابیگری اسرائیل را رد کرده و مدعی شده بود که «به خودی خود اقدامات لازم را برای رسیدگی به این موضوع انجام میدهد.» با این حال، فعالان و سیاستمداران میگویند بررسی شبکه گروههای لابی، جناحهای حزبی، نهادهای شرکتی و بدنه سیاسی که عملیات نفوذ اسرائیل در بریتانیا را تشکیل میدهند، برای سلامت دموکراسی حیاتی است.
میدلایست آی مینویسد که پاسخ اولیه دولت بریتانیا به این درخواست، ارجاع به یکی از تحقیقات گذشته درباره مداخله مالی خارجی در سیاست بریتانیا بود؛ اما طرفه آنکه آن گزارش هیچ اشارهای به اسرائیل نکرده، بلکه صرفا بر نفوذ روسیه، چین و ایران تمرکز کرده است.
این در حالی است که بیش از نیمی از اعضای کابینه حزب حاکم کارگر، کمکهای مالی از لابیهای طرفدار اسرائیل دریافت کردهاند. به نوشته میدلایست آی، یکی از این لابیگران به نام تِروُر چین، بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ مبلغ ۱۷۵ هزار پوند به اندیشکده «لِیبر توگِدر» کمک کرده است؛ نهادی که پشت کارزار کییر استارمر برای رسیدن به رهبری حزب کارگر قرار داشت.
گزارشگر میدلایست آی میافزاید که به نظر میرسد این بودجه به مثابه تضمینی برای تِروُر چین بوده تا به مقامات عالی کشور دسترسی داشته باشد چرا که او چندین بار جلسات خصوصی با دیوید لمی، وزیر خارجه سابق بریتانیا داشته است.
اندرو فاینشتاین، نویسنده و یکی از بنیانگذاران مؤسسه تحقیقاتی «پژوهشهای دنیای سایه» به میدلایست آی گفت که نفوذ اسرائیل بر سیاست بریتانیا «چالشی بزرگ برای دموکراسی بریتانیا» ایجاد کرده است. وی افزود: «تا زمانی که آماده نباشیم نه تنها درباره لابی اسرائیل، بلکه درباره نفوذ هر گونه پول در سیاست گفتوگوهایی شفاف، صریح و بیپرده داشته باشیم، راه به جایی نخواهیم برد، بلکه نهایتش دموکراسی خواهیم داشت که با پول میتوان آن را خرید.»
میدلایست آی میافزاید، کمکهای مالی تِروُر چین بخشی از ۷۰۰ هزار پوندی بود که اندیشکده «لِیبر توگِدر»در طول کارزار انتخاباتی استارمر آن را از کمیسیون انتخابات بریتانیا پنهان نگاه داشت؛ امری که منجر به جریمهای بیش از ۱۴ هزار پوند شد.
پس از افشای این کمکهای اعلامنشده، گزارش شد که اندیشکده «لِیبر توگِدر» به یک شرکت روابط عمومی پول داده تا درباره روزنامهنگارانی که این موضوع را لو دادهاند جاسوسی و تحقیق کند و سپس تلاش کرد تا مدارک مربوط به این کارزار بدنامسازی علیه آنها را نابود کند.
این تأمین مالی، کارزاری را برای تضعیف و برکناری جرمی کوربین، رهبر وقت حزب کارگر و منتقد جدی رفتار اسرائیل با فلسطینیان، و جایگزینی او با کییر استارمر تسهیل کرد. استارمر همان کسی است که در اکتبر ۲۰۲۳ اعلام کرد اسرائیل «حق» دارد آب و برق غزه را قطع کند.
بهنوشته میدلایست آی، این اندیشکده همچنین با یک سری کارزارهای مخفی با هویتهای جعلی برای حمله به رسانههای مستقل و اخراج چهرههای چپگرا از حزب کارگر مرتبط بود. استارمر با بازپسگیری قدرت به نفع جناح راست حزب کارگر، نیروهای چپگرا را با نمایندگان جدیدی جایگزین کرد که از هر سه نفر آنها، یک نفر سابقه لابیگری داشت و یکچهارم آنها از گروههای طرفدار اسرائیل بودجه دریافت کرده بودند.
یکی از این نمایندگان، لوک آکهرست است که در سال ۲۰۲۴ بدون رقیب درونحزبی یکی از کرسیهای امن حزب کارگر در دورهام را تصاحب کرد. او پیش از این سازمانی به نام «ما به اسرائیل باور داریم» را اداره میکرد که خود را به عنوان یک «جنبش حمایت از اسرائیل» در بریتانیا معرفی میکند.
در همین حال، حدود ۸۰ درصد از نمایندگان حزب محافظهکار عضو گروه «دوستان اسرائیل در حزب محافظهکار» هستند؛ گروهی که ۳۳۰ هزار پوند بودجه برای ۱۱۸ نماینده پارلمان فراهم کرد تا در ۱۶۰ نوبت از اسرائیل بازدید کنند.
نووه گوردون، استاد اسرائیلی حقوق بینالملل در دانشگاه کوئین مری، به میدلایست آی گفت از آنجا که مداخله چین، ایران و روسیه برخلاف منافع بریتانیا تلقی میشود، آنها با وجود داشتن نفوذ کمتر، با بازرسیهای سختگیرانهتری مواجه شدهاند. در مقابل، «تأثیر لابی [اسرائیل] ناچیز جلوه داده میشود» چرا که این امر «به دولت بریتانیا اجازه میدهد تا منافع خود را دنبال کند» و در عین حال «آن منافع را پنهان نگه دارد.»
او گفت: «لابی اسرائیل به جای تغییر سیاست بریتانیا… کاملا با سیاست بریتانیا همسو است.»
کوربین تشریح کرده است که در زمان رهبریاش، در یکی از جلسات حزب کارگر در پارلمان از او پرسیده شده بود که آیا از اقدام نظامی اسرائیل حمایت بیقید و شرط خواهد کرد یا خیر.
او به میدلایست آی گفت که در تمام دوران رهبریاش به دلیل «رویکرد متفاوتش به سیاست خارجی» با «خصومت و فشارهای شدیدی» روبرو بوده و اشاره کرد که لابیگری نه تنها در قالب «فشارهای سیاسی، بلکه فشارهای تجاری نیز اعمال میشود.»
