وبسایت خبری میدلایست آی در گزارشی از یک سند محرمانه سازمان ملل خبر داد که به گفته آن «بهطور قطعی ثابت میکند» امارات متحده عربی مزدوران کلمبیایی را استخدام کرده است تا در جنگ سودان در کنار نیروهای واکنش سریع بجنگند، نیروهایی که متهم به «نسلکشی» هستند.
این سند، چهارمین گزارش فصلی هیات کارشناسان سازمان ملل درباره سودان است که هفته گذشته به شورای امنیت ارائه شده و مهر «کاملا محرمانه» دارد و حال میدل ایستآی میگوید نسخهای از آن را دیده است.
بر اساس این گزارش، مزدوران در امارات جذب و آموزش دیدند و از راه لیبی، سومالی و چاد به سودان منتقل شدند، مناطقی که به نوشته میدلایست آی نیروهای نیابتی امارات بر بخشهای بزرگی از آنها مسلطاند. محلهای آموزش در داخل امارات ابوظبی، غیاثی و الوثبه اعلام شده و آموزشهایی نیز در بوساسو در منطقه خودمختار پانتلند سومالی و در لیبی انجام شده است.
هیات کارشناسان همچنین دریافته است که نیروی پلیس دریایی پانتلند، مستقر در بوساسو، با پولهای امارات جنگجویان خارجی نیروهای واکنش سریع را آموزش داده و مسلح کرده و خود امارات نیز بر این فرایند نظارت داشته است. جابهجایی کلمبیاییها را هم شرکتی اماراتی به نام گلوبال سکیوریتی سرویسز گروپ بر عهده داشته است؛ شرکتی که در وبسایتش خود را «ارائهدهنده خدمات امنیتی» به وزارت خارجه و وزارت امور ریاست جمهوری امارات معرفی کرده و بنیانگذارش از مقامهای ارشد نهاد ریاست جمهوری امارات است.
به گفته هیات کارشناسان سازمان ملل، این مزدوران از سال ۲۰۲۴ نقشی مهم در عملیات نظامی نیروهای واکنش سریع داشتهاند که شامل پشتیبانی رزمی و فنی، از جمله بهکارگیری پهپاد و توپخانه است. شماری از آنها در آموزش، سازماندهی و فرماندهی نیروهای واکنش سریع در میدان نیز دست داشتهاند.
گزارش همچنین مسیرهای تامین سلاح برای این نیروها را شرح میدهد، اینکه سلاح با هواپیما وارد میشود و از راه زمین، از قلمرو تحت کنترل خانواده حفتر و شبهنظامیانش در لیبی و نیز از اتیوپی، چاد و دو منطقه جداییطلب سومالی، یعنی پانتلند و سومالیلند که پیوند نزدیکی با امارات دارند، به دست نیروهای واکنش سریع میرسد؛ دو بندر بوساسو و بربره نیز پیشتر در گزارشهای میدل ایست آی و رسانههای دیگر، مراکز اصلی ترانزیت سلاح معرفی شده بودند.
وزارت خارجه امارات اما هرگونه خطا در سودان را «قاطعانه رد» کرده و گفته است: «امارات از نیروهای واکنش سریع حمایت نمیکند و هرگز چنین نکرده است.» این وزارتخانه در ماه ژوئیه نیز گفته بود حمایت امارات از صلح در سودان «تزلزلناپذیر» است و «هر تلاشی برای استفاده از رنج مردم سودان برای مقاصد سیاسی» را رد میکند.
جنگ سودان از آوریل ۲۰۲۳ میان ارتش این کشور و نیروهای واکنش سریع در جریان است. ایالات متحده در ژانویه ۲۰۲۵ اعلام کرد که نیروهای واکنش سریع و شبهنظامیان متحدش در دارفور مرتکب نسلکشی شدهاند و سودان نیز امارات را به اتهام همدستی در نسلکشی به دیوان بینالمللی دادگستری کشانده است. شورای امنیت از سال ۲۰۰۴ انتقال سلاح به دارفور را ممنوع کرده و این تحریم بعدا به سراسر سودان گسترش یافته است.
در همین چارچوب، نیروهای واکنش سریع ماه اکتبر گذشته پس از محاصرهای بیش از ۵۰۰ روزه شهر الفاشر، مرکز دارفور شمالی و آخرین دژ ارتش سودان در دارفور، را تصرف کردند. قربانیان و شاهدان عینی به میدل ایست آی گفتهاند که جنگجویان این نیروها هزاران غیرنظامی را مورد تجاوز قرار دادند، بیمارستانها، انبارها و مدرسهها را هدف گرفتند و از رسیدن کمک به قربانیان جلوگیری کردند.
میدل ایست آی همچنین از سرنوشت گزارش سالانه همین هیات پرده برداشته است. به گفته چند منبع، بحرین، متحد نزدیک امارات که ریاست کمیته تحریمهای سودان در شورای امنیت را بر عهده داشت، برای جلوگیری از انتشار گزارش سالانه هیات تحت فشار قرار گرفت و از هیات خواسته شد اشارهها به نقش امارات در سودان حذف شود، به طوری که انتشار این گزارش بیش از شش ماه به تاخیر افتاده است.
وحشت در الفاشر سودان؛ رد خون و کوه اجساد در خیابانها از فضا هم پیداست
سخنگوی دولت بریتانیا به میدلایست آی گفته است که لندن از آغاز جنگ تاکنون شش دور تحریم علیه فرماندهان نظامی، مزدوران کلمبیایی و شبکههای غیرقانونی طلای مستقر در دبی و هنگکنگ اعمال کرده است.
این رسانه یادآوری میکند که امارات پیشنهاد سرمایهگذاری ۱.۴ تریلیون دلاری در ده سال به ایالات متحده داده و میلیاردها دلار سرمایهگذاری به فرانسه و بریتانیا وعده داده است؛ موضوعی که به نوشته این سایت، از دلایل بیمیلی دولتهای غربی به رویارویی علنی با ابوظبی است.
این یافتهها در زمانی منتشر میشود که لانا نصیبه، نامزد امارات برای دبیرکلی بعدی سازمان ملل، با دقتنظر بیشتری روبهروست. نصیبه از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۴ نخستین سفیر زن امارات در سازمان ملل بود و در عادیسازی روابط امارات با اسرائیل در سال ۲۰۲۰ نقشی کلیدی داشت. چند منبع در لندن و واشینگتن به میدل ایست آی گفتهاند که کمیته بینالمللی نجات در خفا برای نامزدی او لابی کرده و دیوید میلیبند، مدیر اجرایی آن، از نامزدی او حمایت کلی داشته است؛ این کمیته اما این ادعاها را رد کرده و گفته است نه این سازمان و نه میلیبند درباره هیچ نامزدی موضعی نگرفتهاند.








