پرستو احمدی خواننده کنسرت فرضی کاروانسرا با یک حکم قضایی روبهرو شده، حکمی که در فضای پساجنگ نمیتواند صرفا معطوف به «یک اجرای بیمجوز» باشد. لااقل متن رأی صادر شده فاقد چنین تصویری است.
مسئله زنان را نمیتوان به سطح سیاستگذاری تقلیل داد؛ این مسئله به خودِ سازمانیافتگی قدرت مربوط است؛ به نحوه توزیع صدا، اعتبار و مرجعیت. جامعهای که در آن نیمی از جمعیت از دسترسی به قدرت سیاسی محرومند و در خوانشها نامرئی میشوند، حتی پیش از آنکه به «ملت» یا «امت» تقسیم شود، دچار شکافی بنیادین است.
در ایران فرهنگ خشونت علیه زنان با شرع و قانون گره خورده است. آنچه جامعهشناسانی چون شهلا اعزازی سالها پیش نشان دادهاند، این است که قانون نه فقط در برابر زنان بیتفاوت است، بلکه خشونت علیه آنان را به رسمیت میشناسد.