در پی فراخوان رضا پهلوی، تهران و شماری از شهرهای ایران شامگاه پنجشنبه صحنه اعتراضات شبانه شدند. همزمان، گزارشهایی درباره دعوت او به اقامتگاه دونالد ترامپ در فلوریدا منتشر شده است.
همانند برخی رؤسایجمهورِ «دورِ دومی» که در داخل کشور به بنبست میرسند، ترامپ صحنه جهانی را میدان گستردهتری برای اعمال قدرت و ارضایِ منیّتِ خود میبیند. او در حال ساختن میراثی خونین است.
اعتراضات در ایران وارد ششمین روز خود شد در حالی که گزارشهای امروز بیشتر بر مراسمهای خاکسپاری کشتهشدگان و حمایت دونالد ترامپ از معترضان و تهدید به مداخله مستقیم، متمرکز بود.
با تشدید فشارهای ایالات متحده بر ونزوئلا که به محاصره دریایی این کشور انجامیده، چین و روسیه، بر حمایت خود از دولت مادورو تاکید کردند؛ تحولی که نشان میدهد ابعاد ژئوپلیتیک این بحران فراتر از مرزهای آمریکای لاتین است.
خبرگزاری فرانسه: ایالات متحده دهههاست در انتخابات کشورهای دیگر مداخله میکند؛ اما تا حالا هیچ رئیسجمهوری در دوران معاصر به صراحت و گستاخیِ دونالد ترامپ در این مسیر قدم نگذاشته بود.
اکونومیست، دالیا داسا کی: سابقه اقدامات ترامپ شامل خروج از برجام، سیاستهای «فشار حداکثری»، حمله منجر به ترور قاسم سلیمانی و حمایت کامل از حملات اسرائیل در ماه ژوئن، اعتماد را بین طرفین از بین برده است.
الجزیره در گزارشی تلاش کرده است به این پرسش پاسخ دهد که تصمیم جنجالی دونالد ترامپ برای «توقف دائمی» مهاجرت از کشورهای موسوم به «جهان سوم» چه معنایی دارد و چه پیامدهایی برای مهاجران، پناهندگان و دارندگان گرینکارت خواهد داشت.
دو مقام اسرائیلی به وبسایت آکسیوس گفتهاند که اسرائیل با فروش جنگندههای پیشرفته اف-۳۵ از سوی آمریکا به عربستان مخالفتی ندارد؛ اما میخواهد این معامله مشروط به عادیسازی روابط ریاض و تلآویو باشد.
الجزیره: ارتش ونزوئلا احتمالا توان مقابله با تهاجم آمریکا را ندارد، اما این همه ماجرا نیست، چرا که کارشناسان میگویند مادورو گزینههای دیگری هم در اختیار دارد.
اعمال تعرفههای سنگین بر کالاهای کانادایی به بهانه حمایت از تولیدات داخلی آمریکا و اظهارات تحریکآمیز ترامپ درباره کانادا — از جمله خطاب کردن نخستوزیر این کشور به عنوان «فرماندار» و اشاره به اینکه «کانادا میتواند پنجاهودومین ایالت آمریکا باشد» — روابط دو کشور را وارد مرحلهای تازه کرده است.
از سال ۲۰۱۴ تاکنون بیش از هشت میلیون ونزوئلایی کشورشان را ترک کردهاند و اکنون هرگونه درگیری نظامی میتواند موج تازهای از مهاجرت را رقم بزند.
آیا اعتراضات «نه به پادشاه« را میتوان به معنای برخاستن دوباره حزب دموکرات دانست، حزبی که هم کاخ سفید را به جمهوریخواهان واگذار کرده است و هم مجلس نمایندگان و مجلس سنای آمریکا؟ آیا مخالفان از هماکنون برای انتخابات آتی کنگره آمریکا خیز برداشتهاند؟