با تشدید فشارهای ایالات متحده بر ونزوئلا که به محاصره دریایی این کشور انجامیده، چین و روسیه، بر حمایت خود از دولت مادورو تاکید کردند؛ تحولی که نشان میدهد ابعاد ژئوپلیتیک این بحران فراتر از مرزهای آمریکای لاتین است.
خبرگزاری فرانسه: ایالات متحده دهههاست در انتخابات کشورهای دیگر مداخله میکند؛ اما تا حالا هیچ رئیسجمهوری در دوران معاصر به صراحت و گستاخیِ دونالد ترامپ در این مسیر قدم نگذاشته بود.
اکونومیست، دالیا داسا کی: سابقه اقدامات ترامپ شامل خروج از برجام، سیاستهای «فشار حداکثری»، حمله منجر به ترور قاسم سلیمانی و حمایت کامل از حملات اسرائیل در ماه ژوئن، اعتماد را بین طرفین از بین برده است.
الجزیره در گزارشی تلاش کرده است به این پرسش پاسخ دهد که تصمیم جنجالی دونالد ترامپ برای «توقف دائمی» مهاجرت از کشورهای موسوم به «جهان سوم» چه معنایی دارد و چه پیامدهایی برای مهاجران، پناهندگان و دارندگان گرینکارت خواهد داشت.
دو مقام اسرائیلی به وبسایت آکسیوس گفتهاند که اسرائیل با فروش جنگندههای پیشرفته اف-۳۵ از سوی آمریکا به عربستان مخالفتی ندارد؛ اما میخواهد این معامله مشروط به عادیسازی روابط ریاض و تلآویو باشد.
الجزیره: ارتش ونزوئلا احتمالا توان مقابله با تهاجم آمریکا را ندارد، اما این همه ماجرا نیست، چرا که کارشناسان میگویند مادورو گزینههای دیگری هم در اختیار دارد.
اعمال تعرفههای سنگین بر کالاهای کانادایی به بهانه حمایت از تولیدات داخلی آمریکا و اظهارات تحریکآمیز ترامپ درباره کانادا — از جمله خطاب کردن نخستوزیر این کشور به عنوان «فرماندار» و اشاره به اینکه «کانادا میتواند پنجاهودومین ایالت آمریکا باشد» — روابط دو کشور را وارد مرحلهای تازه کرده است.
از سال ۲۰۱۴ تاکنون بیش از هشت میلیون ونزوئلایی کشورشان را ترک کردهاند و اکنون هرگونه درگیری نظامی میتواند موج تازهای از مهاجرت را رقم بزند.
آیا اعتراضات «نه به پادشاه« را میتوان به معنای برخاستن دوباره حزب دموکرات دانست، حزبی که هم کاخ سفید را به جمهوریخواهان واگذار کرده است و هم مجلس نمایندگان و مجلس سنای آمریکا؟ آیا مخالفان از هماکنون برای انتخابات آتی کنگره آمریکا خیز برداشتهاند؟
تنها هفت ماه پس از ورود مجدد ترامپ به کاخ سفید، دفتری که مرکز و نماد قدرت در آمریکاست چنان تغییر چهره داده که بیش از آنکه یادآور نهاد ریاستجمهوری باشد، به تالاری سلطنتی شباهت دارد، جایی که همه چیز طلایی است.
با توجه به شکاف فزایند بین مبانی نهاد پادشاهی و سرمشقهای زیست زمانه نیاز است که شعار «هیچ پادشاهی در آمریکا» به «هیچ پادشاهی در جهان» بر اساس اصول دموکراسی، برابری و حقوق بشر گسترش یابد.
بسیاری از تحلیلگران آتشبس غزه را زمینهساز تحولات بسیاری در خاورمیانه میدانند. اما ایران در کجای این معادله قرار دارد؟ آیا میتواند از این شرایط بهره ببرد و موقعیتی مستحکمتر در خاورمیانه پیدا کند؟ آرش عزیزی، تحلیلگر مسائل خاورمیانه، به سئوالات نیماد پاسخ میدهد.