ضعف اصلی در صورتبندی مهرگان بیتوجهی انتزاعی او به «تجربه» است. افراد تجربهای در حیاتشان از نهاد حاکمیت دارند؛ تجربهای زیسته از فقیر شدن، سرکوب شدن، کشته شدن، نفی شدن، مضطرب شدن، ترسیدن، مستأصل شدن و احساس عمیق شکست که نمیتوان از آنان انتظار داشت آن را به سبب جنگ، رها سازند یا در گنجه پنهان کنند. تجربه قویترین و ماندگارترین شکلِ آگاهی است.
کسانی که در مراکز قدرت غرب بر طبل ادامه این فاجعه میکوبند، در پیشگاه تاریخ نه به عنوان «آزادیخواه»، بلکه به عنوان کنشگرانی ثبت خواهند شد که آرمان دموکراسی ملی را به بهای نابودی سرزمینی به حراج گذاشتند. حمایت اصیل از ملت ایران، نه در تشویق بمباران، بلکه در صیانت از «عاملیت» مردمی نهفته بود که بر ساختن سرنوشت خویش به دست خود اصرار داشتند.
در سنت روابط بینالملل، یکی از مهمترین جریانهای فکری، جریان رئالیسم، دقیقا از زاویهای کاملا متفاوت با چپگرایی، منتقد مداخله نظامی آمریکا در ایران است ، جریانی که نه با زبان اخلاق، نه با آرمانگرایی، و نه از موضع همدلی با حکومتها یا ملتها سخن میگوید، بلکه به پیامدهای این جنگ بدبین است.
والاستریت ژورنال گزارش داد که دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، قصد برکناری رهبری کوبا را تا آخر امسال دارد و فعالانه در جستوجوی افراد بانفوذ درون دولت هاواناست که حاضر باشند با واشنگتن در این رستا معامله کنند و «رژیم کمونیستی را سرنگون سازند».