حسین موسویان، پژوهشگر مهمان دانشگاه پرینستون و معاون سابق دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، باور دارد که راهبردهای دیرینه واشینگتن، نظیر بمباران، تحریم‌های اقتصادی، فشار حداکثر و رویارویی‌های نظامی، همگی در مهار ایران و رسیدن به اهداف سیاسی ایالات متحده ناکام بوده‌اند.
یرواند آبراهامیان، تاریخ‌نگار و استاد ممتاز دانشگاه سیتی نیویورک، در گفت‌گویی با نشریه «نقد چپ نو» به کالبدشکافی تحولات سیاسی و نظامی ایران پس از ماه‌ها جنگ فرسایشی با ایالات متحده و اسرائیل می‌پردازد.
نویسنده با رجوع به تجربه جنگ ایران و عراق نشان می‌دهد که تصورِ وادار کردن مردم ایران به سرنگونی حکومت از طریق جنگ، خطایی تاریخی و تکرارشونده است. به‌زعم او، چنین جنگی بیش از آنکه به «آزادی» بینجامد، به انسجام قدرت سیاسی و تشدید سرکوب منتهی خواهد شد.
در جهانی که واژه‌ها می‌توانند جنگ‌ها را توجیه کنند، دقت به تفاوت‌های آنها اهمیت دارد، اعتراضات داخلی، حتی اگر با سرکوب شدید مواجه شوند، از نظر ماهیت، مقیاس ویرانی و چارچوب حقوقی با جنگ یا درگیری مسلحانه متفاوت هستند. فهم این تفاوت‌ها بیش از آنکه یک بحث واژگانی باشد، بخشی از فهم مسئولانه خشونت در جهان امروز است.