والاستریت ژورنال: »تاریخ نشان میدهد که حمایت خارجی بهندرت عامل تعیینکننده در سرنگونی رهبران خودکامه از طریق قیامهای مردمی بوده است؛ و حتی در مواردی که بوده، پیامدهای بلندمدت آن ترکیبی و دوگانه بوده است.»
انستیتو خاورمیانه» در واشنگتن با انتشار مقالهای به قلم سیامک نمازی، با بررسی متغیرهای مختلف، از جمله رفتار اپوزیسیون، مداخله نظامی و فعالیت نخبگان درون نظام، امکان گذار از نظام اقتدارگرا را سوژه تحلیل خود قرار داده است.
سیانان در یادداشتی به قلم فرید زکریا، تحلیلگر ارشد سیاست خارجی این شبکه، به این پرسش پرداخته است که آیا اعتراضات اخیر در ایران میتواند به فروپاشی جمهوری اسلامی منجر شود یا نه؛ پرسشی که با ادامه سرکوب خشونتبار معترضان، بار دیگر به کانون توجه رسانهها و محافل سیاسی بازگشته است.
مطالعات استراتژیک و بینالمللی در واشنگتن در یادداشتی به قلم ولی نصر، استاد دانشگاه جانز هاپکینز و مشاور ارشد این اندیشکده، به پیامدهای مداخله نظامی احتمالی ایالات متحده در ایران پرداخته و آن را «قماری پرخطر» نامیده است.