«دفترچه اضطرار» تلاشی برای جلوگیری از فروپاشی و بیثباتی است. اما نیت خیر، تضمینکننده نتیجه لیبرال نیست. اگر در نقطه آغاز گذار، قدرت پیش از رأی سازمان یابد، تمرکز بدون مهار شکل گیرد، عدالت سیاسی شود و حقوق اساسی فاقد تضمین غیرقابل تعلیق باشند، انحراف از مسیر لیبرالدموکراسی نه یک احتمال، بلکه یک خطر ساختاری خواهد بود.
همزمان با افزایش تنشها میان تهران و واشنگتن، ارزیابیها از سرانجام جمهوری اسلامی و فردای ایران وارد مرحلهای تازه شده و از یک سو صدراعظم آلمان تاکید داشته که حکومت روحانیون آخرین روزهای خود را میگذراند و از سوی دیگر وزیر خارجه ایالات متحده گفته است که هیچ تصویر روشنی از فردای احتمالی سرنگونی رهبر جمهوری اسلامی وجود ندارد.
انستیتو خاورمیانه» در واشنگتن با انتشار مقالهای به قلم سیامک نمازی، با بررسی متغیرهای مختلف، از جمله رفتار اپوزیسیون، مداخله نظامی و فعالیت نخبگان درون نظام، امکان گذار از نظام اقتدارگرا را سوژه تحلیل خود قرار داده است.
شماره جدید مجله تحلیلی اکونومیست جلد و تیتر اول خود را به اعتراضات خونین در ایران اختصاص داده و دو مسیر پیش روی ایرانیان را که یکی بقای جمهوری اسلامی با خونریزی و سرکوب بیپایان است و دیگری، فروپاشی خشونتبار، فاجعهآمیز خوانده است.