مصطفی تاجزاده، از چهرههای شاخص اصلاحطلب، با انتشار متنی تحلیلی از زندان اوین، ایران را «آبستن تحولاتی ژرف» دانست و با متهم کردن رهبر جمهوری اسلامی به تقابل با خواستههای مردم، هشدار داد که این امر میتواند تغییرات را «بسیار پرهزینه کند و آیندهای تیرهوتار و آکنده از خشونت را برای ملت رقم بزند».
یادداشت این زندانی سیاسی که تاریخ ۲۷ آبان را بر خود دارد نظام مبتنی بر ولایت فقیه را از هر نظر «شکستخورده» نامیده و در توصیف شرایط کنونی آیتالله علی خامنهای، عبارت «نه میتواند، نه میگذارد» را به کار برده است، به این معنا که نه توانایی اجرای سیاستها و شعارهایی را دارد که طی ۳۶ سال رهبری خود بر آن پافشاری کرده و نه اجازه میدهد که تغییرات عمیق و ضروری رخ دهد.
از جمله این سیاستها، آقای تاجزاده نوشته است که او «نه میتواند همچون گذشته اولویت را به تقویت محور مقاومت بدهد، نه مهار گرانی، تورم، رکود و بیکاری بدون لغو تحریمها امکانپذیر است. نه قدرت تحمیل حجاب به زنان را دارد، نه ظرفیت تحمل آزادی حجاب آنان را. نه میتواند پروژه نظامیسازی حکومت و پادگانی کردن جامعه را ادامه دهد، نه مدیریت میهن را به غیرنظامیان وامیگذارد.»
تاجزاده شرایط برآمده از این «تضادها» را «بنبستی همهگیر» آن هم در «حساسترین و پیچیدهترین شرایط کشور» دانسته و پیشبینی کرده که آیتالله خامنهای با این روش خود «دیر یا زود کشتی کشور را به صخره خواهد کوبید یا به گل خواهد نشاند».
به بیان مصطفی تاجزاده، نشانههای ناکامی آیتالله خامنهای را باید در مواردی چون «گسترش کمسابقه فقر، فساد و تبعیض»، «ناتوانی در تامین صلح و پیشگیری از جنگ» و «تداوم تحریمها» جستوجو کرد
این فعال سیاسی تاکید کرده که «کشور راه نجات دارد، اما رهبر تن به آن نمیدهد. و آنچه ولیفقیه میخواهد اکثریت ملت نمیخواهد و برعکس.»
به بیان مصطفی تاجزاده، نشانههای ناکامی آیتالله خامنهای را باید در مواردی چون «گسترش کمسابقه فقر، فساد، تبعیض و افزایش روزافزون مشکلات اجتماعی و اقتصادی شهروندان»، «ناتوانی در تامین صلح و پیشگیری از جنگ» و «تداوم تحریمها و الزامی شدن مجدد آنها» جستوجو کرد، مواردی که به یک معنا «عجز او در تحقق آرمان ملت ایران برای عدالت، آزادی، پیشرفت و رفاه» را نشان میدهد.
بخشی از این یادداشت به جنگ ۱۲ روزه و احتمال حمله نظامی دوباره اسرائیل و ایالت متحده به ایران اختصاص دارد که نویسنده در آن هشدار میدهد اجرای سیاستهای بخش تندروی جکومت جمهوری اسلامی مبنی بر قطع همکاری با آژانس بینالمللی انرژی اتمی و خروج از انپیتی، «ایران را گرفتار جنگی ویرانگر با آمریکا و متحدانش میکند».
آقای تاجزاده در نوشته خود اذعان دارد که «مذاکره از موضع ضعف با آمریکا گرهگشای بحرانهای فعلی نیست»، و اکنون هم «موازنه قوا به ضرر جمهوری اسلامی بر هم خورده است»، اما به باور او، «از شرایط نابرابر طرفین و حتی از بنبست مذاکرات، نمیتوان و نباید نتیجه گرفت که به استقبال جنگ رفتن بهتر است.»
از نگاه این فعال سیاسی آنچه موضع ایران را در مذاکره با آمریکا تقویت میکند نه اجرای خواستهها تندروها بلکه «انجام تغییرات ساختاری و گشایشهای سیاسی» است که پشتوانه کشور میشود.
این فعال سیاسی دتصریح کرده که «دفاع در برابر تجاوز دشمن» ضرورت دارد، چنانکه فردوسی نیز توصیه کرده «همه سربهسر تن به کشتن دهیم/از آن به که کشور به دشمن دهیم»، اما نباید بهانهای تازه به آمریکا و متحدانش داد تا «خاک میهن عزیزمان را شخم بزنند.»
او مینویسد که البته «تضمینی نیست که در نتیجه بازگشت حاکمیت به مردم، آمریکا از موضع برابر با ایران روبهرو شود، اما چنین اقدامی ضرورت تام دارد، چرا که «۱- حاکمیت ملت بر سرنوشت خویش حق آنهاست و قانون اساسی بر آن تصریح دارد،۲- جمهوری اسلامی بر اساس چنین وعدهای تاسیس و میزان رای ملت خوانده شد. و ۳- یکی از دلایل استراتژیک تهاجم نظامی اسرائیل و آمریکا و الزامآورشدن مجدد تحریمهای اقتصادی، اقلیّتیشدن پایگاه اجتماعی نظام است».
آقای تاجزاده همچنین «تغییرات استراتژیک و فوری در هر سه زمینه ساختاری، سیاستی و مدیریتی بهنحو مسالمتآمیز» را دیگر «راه نجات ایران» خوانده و شرط موفقیت آنرا نیز مواردی چون «تجدیدنظر حاکمیت در راهبرد آمریکاستیز خود»، «رفع موانع بهکارگیری نیروهای متخصص، کاردان و مستقل» و «اصلاح و تغییر قانون اساسی مطابق نظر ملت از راه تشکیل مجلس موسسان و همهپرسی» دانسته است.
این فعال سیاسی در نهایت تصریح کرده که «دفاع در برابر تجاوز دشمن» ضرورت دارد، چنانکه فردوسی نیز توصیه کرده «همه سربهسر تن به کشتن دهیم/از آن به که کشور به دشمن دهیم»، اما نباید «بهانهای تازه به واشنگتن داد» تا آمریکا و متحدانش «بهنام دفاع از صلح و امنیت جهانی و جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای، خاک میهن عزیزمان را شخم بزنند.»
بیشتر بخوانید:
تاجزاده: اجازه ندهیم خامنهای به نام دفاع از حقوق هستهای، هستی ایران را به مخاطره اندازد
آیا پیشنهاد تاجزاده برای گفتوگوی ملی واقعبینانه است؟
