روزنامه اسرائیلی هاآرتص در تحلیلی از انتخابات میشیگان نوشت، ایپک، لابی بانفوذ طرفدار اسرائیل در آمریکا، ۴۰ میلیون دلار علیه عبدال ال‌سید، نامزد حزب دموکرات، هزینه کرد، اما او این پول را علیه خود ایپک به کار گرفت.
عبدال ال‌سید، پزشک ۴۲ ساله و فرزند مهاجران مصری، با شکست مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواهان، کرسی حساس میشیگان را برای دموکرات‌ها نگه داشت و نخستین مسلمانی شد که به سنای ایالات متحده راه می‌یابد.
به نوشته هاآرتص، این رخداد از یک سو نشان داد مخالفت سرسختانه با اسرائیل دیگر مانند گذشته مانعی برای پیروزی در انتخابات آمریکا نیست و از سوی دیگر، محدودیت‌های نفوذ سیاسی جامعه یهودی سازمان‌یافته در آمریکا را آشکار کرد.
او این پیروزی را در حالی به دست آورد که ایپک بیش از ۳۰ میلیون دلار برای شکست او در انتخابات درون‌حزبی دموکرات‌ها هزینه کرده و بنا بر گزارش‌ها ۹ میلیون دلار دیگر نیز در انتخابات نهایی به سود راجرز خرج کرده بود که مجموع این مبالغ، حدود ۴۰ میلیون دلار می‌شود.
ال‌سید این هزینه سنگین را علیه خود ایپک برگرداند و مخالفت لابی طرفدار اسرائیل با خود را نشانه درستی راهش معرفی کرد. او پس از شکست هیلی استیونز، نماینده طرفدار اسرائیل، در رقابت درون‌حزبی گفته بود: «می‌خواستند از من عبرتی بسازند؛ ما از آنها عبرت ساختیم.»
هاآرتص در ادامه این گزارش به کارزار ناموفق دیگر ایپک اشاره می‌کند که این بار شماری از رهبران یهودی آن را عهده‌دار بودند و تلاش می‌کردند انتقادات او از ایپک و نفوذ اسرائیل در آمریکا را یهودی‌ستیزانه جلوه دهند. در این راستا گروهی با نام «دموکرات‌ها برای راجرز» شکل گرفت و کارزار دیگری هم با نام «غیرقابل‌مذاکره» از یهودیان خواست به جای حمایت از ال‌سید، نام اما لازاروس، شاعر یهودی‌تبار آمریکایی، را روی برگه رأی بنویسند.
آنچه از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات کنگره می‌دانیم؛ رخ‌نمایی ایران و جنگی که یقه ترامپ را گرفت
رأی یهودیان به ال‌سید رسید
این روزنامه می‌نویسد که اما نتیجه انتخابات سه‌شنبه نشان داد این بسیج چقدر ناموفق بوده است. بر اساس نظرسنجی گروه طرفدار اسرائیل «اکثریت یهودی» از یهودیانی که پیش از روز انتخابات رأی داده بودند، ۶۰ درصد آنها به ال‌سید رأی دادند. در حوزه‌های رأی پرجمعیت یهودی‌نشین حومه دیترویت نیز او از اکثریتی قاطع برخوردار بود، هرچند در برخی حوزه‌ها تا ۳۰ درصد از دیگر نامزدهای دموکرات عقب بود.
به نوشته هاآرتص، نگرانی این بود که پیروزی او نشان دهد انتقاد تند از اسرائیل نه تنها مانع پیروزی در رقابت‌های نزدیک نیست، بلکه حتی می‌تواند برگ برنده باشد. رجینا لمبرت‌حایوت، از بنیان‌گذاران کارزار «غیرقابل‌مذاکره»، گفت هدف ال‌سید جلب نظر آنها نبود، بلکه می‌خواست آنها را «کیسه بوکس» خود کند تا رأی و احساسات ضدیهودی را جلب کند، «و جواب هم داد».
در برابر این خوانش، شماری از دموکرات‌های یهودی میشیگان ایستادند. اندی لوین، نماینده پیشین کنگره از منطقه دیترویت، گروه «یهودیان میشیگان برای دموکراسی» را برای حمایت از ال‌سید در جامعه یهودی راه انداخت و گفت این ایالت هم‌زمان یک سناتور جوان یهودی و یک سناتور جوان مسلمان خواهد داشت و «این دیدنی خواهد بود». خاخام نیت دی‌گروت، از معدود روحانیان یهودی دیترویت که آشکارا از ال‌سید حمایت کرد، نیز گفت در او نامزدی را می‌بینند که «از آزادی، کرامت، امنیت و حق تعیین سرنوشت برای همه اسرائیلی‌های یهودی و فلسطینی‌ها حمایت می‌کند».
با این همه، تنش‌ها در طول کارزار چند بار بالا گرفت. پس از حمله ماه مارس با خودرو به کنیسه تمپل اسرائیل در حومه دیترویت، ال‌سید ضمن محکوم کردن حمله، با اشاره به گزارش‌هایی که از کشته شدن چند عضو خانواده مهاجم در حمله هوایی اسرائیل به جنوب لبنان حکایت داشت، گفت: «آدم‌های زخم‌خورده، زخم می‌زنند.» او بعدا به دموکرات‌های یهودی گفت از این که این سخن را به این سرعت پس از حمله گفته پشیمان است.
اما میشیگان کمتر از آمریکا چرخید
هاآرتص در پایان تحلیل خود یادآور می‌شود مخالفان ال‌سید و آنچه او در آینده سیاست دموکرات‌ها نمایندگی می‌کند، یک تسلی دارند: در شبی که رأی‌دهندگان سراسر آمریکا به شدت به سوی دموکرات‌ها چرخیدند، چرخش میشیگان بسیار ملایم‌تر بود. در تگزاس، جایی که جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات‌ها، کرسی سنا را از جمهوری‌خواهان گرفت، بسیاری از شهرستان‌ها در قیاس با انتخابات ۲۰۲۴ حدود ۲۰ درصد به سوی دموکرات‌ها چرخیدند؛ در میشیگان این چرخش، بر پایه نتایج اعلام‌شده تا بامداد چهارشنبه، تقریبا نصف آن بود.
