وزیر سابق کشور اردن نوشت ایالات متحده و اسرائیل به اهداف اولیه خود در جنگ علیه ایران دست نیافتهاند، ایران تسلیم نشده و هزینههای این جنگ در سراسر منطقه در حال گسترش است.
سمیر حباشنه در یادداشتی که روز چهارشنبه ۱۸ شهریور در وبسایت شبکه خبری الجزیره منتشر شده است، بر ضرورت دستیابی به مصالحه برای پایان جنگ در خلیج فارس تاکید کرد.
او در این یادداشت عنوان میکند که جنگ فعلی در خلیج فارس، برخلاف درگیریهای کلاسیک، در هیچیک از الگوهای «پیروزی قاطع یک طرف» یا توافق «نه پیروز و نه مغلوب» نمیگنجد.
به نوشته این سیاستمدار اردنی، «هر دو طرف همچنان ادعا میکنند که اراده و توانایی جنگیدن را دارند؛ در میدان نبرد، هر حمله آمریکا با پاسخ متقابل ایران مواجه میشود، حتی اگر واکنش ایران تأثیر کمتری داشته باشد. اما این بدان معناست که ایرانیها تسلیم نشدهاند، ارادهشان تضعیف نشده و همچنان ظرفیت نسبی برای مقابله با دشمن خود را حفظ کردهاند.»
حباشنه یادآور شده که ایالات متحده در هیچ یک از جنگهای مدرن پس از جنگ جهانی دوم پیروز نشده است. به واقع «شاید شکست نخورده باشد، اما به اهدافی که برای آن جنگها جنگیده بود نیز نرسید.»
او سپس مثالهایی از جنگهای ویتنام، عراق و افغانستان میآورد و مینویسد که «تصویر تخلیه با هلیکوپتر از سایگون همچنان در ذهنها زنده است، همانطور که صحنه تاریخی فرودگاه کابل در خاطرهها مانده است؛ جایی که متحدان آمریکا برای نجات جان خود به طنابی چنگ زدند که هیچ فایدهای نداشت… و جنگ آمریکا در عراق عملا به نفع ایران تمام شد. آنچه تهران در جریان جنگ هشتساله نتوانسته بود به دست آورد، آمریکا با تحویل دادن عراق به ایران برایش به ارمغان آورد.»
نویسنده در ادامه عنوان میکند که واشینگتن بار دیگر بدون درسگرفتن از گذشته وارد جنگی شده که پیامدهای آن بهسرعت در حال گسترش است. وی محاصره و تحریمهای اقتصادی علیه ایران را برخلاف مورد عراق در دوران جنگ کویت بیاثر میداند به این معنا که به تسلیم ایران منجر نخواهد شد؛ چرا که وسعت جغرافیایی ایران، مرزهای طولانی با کشورهای همسایه نظیر پاکستان، عراق و افغانستان، و دسترسی به دریای خزر و ارتباط تجاری با مسکو مانع از اثرگذاری کامل این تحریمها میشود.
وزیر سابق کشور اردن معتقد است که حفظ آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز اکنون به دغدغهای فوری برای جلوگیری از بحران جهانی اقتصاد و جهش قیمت نفت تبدیل شده، در حالی که اهداف اصلی جنگ به حاشیه رفته است.
در پایان، وی بر لزوم تقویت تلاشهای میانجیگرانه از سوی قدرتهایی مانند اروپا و چین در کنار عمان، قطر و پاکستان تأکید میکند تا با دستیابی به یک سازش همهجانبه، منافع همه طرفها حفظ شده و امنیت کشورهای عربی از تبعات ویرانگر جنگ محافظت شود.
