هاکان فیدان، وزیر خارجه ترکیه، حمله اسرائیل به علی لاریجانی، رئیس شورای امنیت ملی ایران، را که به کشته شدن او انجامید، شدت محکوم کرد و و هدف قرار دادن رهبران ایران را «غیرقانونی» خواند.
نهادها و زیرساخت‌های عمومی، مادی‌ترین پیوند را با زندگی «مردم» ایران دارند و نیروهای ذینفع به سختی می‌توانند روی آنها صداگذاری کنند. کنشگران باید به این مهم بیاندیشند که هر صدایی که ظرف دولت-ملت را ناپایدار می‌کند، منجر به تضعیف نهادهایی که مستقیما نیازهای مادی جمعی را تامین می‌کنند می شود یا خیر. اگر گروه‌های سیاسی دغدغه زیست ساکنان ایران را دارند، باید اهمیت نهادها و زیرساخت‌ها در ظرف دولت-ملت را درک کنند.
جو کنت، مدیر مرکز ملی مبارزه با تروریسم آمریکا، با استعفای از سمت خود گفت که فشارهای اسرائیل دولت دونالد ترامپ را به سوی جنگ با ایران سوق داده است.
شورای عالی امنیت ایران با انتشار بیانیه‌ای در شامگاه سه‌شنبه ۲۶ اسفند سرانجام کشته شدن علی لاریجانی، دبیر این شورا را تایید کرد. بیانیه این شورا ساعت‌ها پس از آن منتشر شده است که مقامات اسرائیلی اعلام کردند با حملات خود موفق به کشتن علی لاریجانی و غلامرضا سلیمانی، فرمانده نیروهای بسیج ایران، شده‌اند.
«اصلی آیدین‌تاشباش»، کارشناس مسائل ترکیه و پژوهشگر مؤسسه بروکینگز در واشینگتن، در گفت‌وگو با وب‌سایت خبری «سربستیَت» گفت: «به ترکیه و برخی از متحدانش از طریق کانال‌های رسمی گفته شده بود که این عملیات چند روز طول می‌کشد و در چهار روز به پایان می‌رسد.»
آدم‌هایی را می‌شناسیم که به سبب وضعیت ناگوار اقتصادی و سیاسی، در دام آگاهی کاذب افتاده و دیدگاه‌هایی تخریبی پیدا کرده‌اند؛ اما نباید فراموش کرد آنها نیز برخوردار از یک دستگاه تحلیلی و متکی بر جهان‌بینی‌هایی هستند که مصنوعی بوده و «ساخته» شده‌اند. بخش بزرگی از تفکر انتقادی در طول تاریخ بالاخص پس از جنبش‌های توده‌ای، شناخت و توضیح دستگاه‌های تولید آگاهی کاذب بوده است.
منظره هولناک دودهای غلیظ و سیاهی که ایرانیان را در خود خفه می‌کند، گویی نشانه‌ای از خفگی تدریجی کشوری سربلند در برابر چشمان جهان است. کارزار نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل با هدف واداشتن جمهوری اسلامی به تسلیم کامل، اکنون بسیار فراتر از اهداف اعلام‌شده -هرچند متغیر- رفته است. عملیات «خشم حماسی» پرسش‌های فوری و جدی درباره مقصود واقعی این جنگ برمی‌انگیزد. پس از دو هفته دشوار، بمباران بی‌وقفه تهران و دیگر شهرهای ایران به‌روشنی نشان می‌دهد که این جنگ یک هدف بنیادین دارد: ایران‌کُشی، یا نابودسازی ایران.
به دنبال هشدار دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، به کشورهای عضو ناتو برای عدم مشارکت در عملیات باز کردن تنگه هرمز، آلمان و یونان تاکید کردند که در جنگ ایران دخالتی نخواهند داشت.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، ایران را به انجام حملات بیشتر به جزیره خارک تهدید کرد و از متحدانش خواست برای تأمین امنیت تنگه هرمز ناوهای جنگی اعزام کنند.
هاکان فیدان، وزیر خارجه ترکیه، تاکید کرد که ایالات متحده و ایران باید برای جلوگیری از تشدید بیشتر جنگ، بار دیگر به میز مذاکره بازگردند.
ژیژک می‌نویسد: « من هم با رژیم روحانی–فاشیستی ایران مخالفم، و هم با حملات آمریکا و اسرائیل.». او سقوط این‌گونه رژیم ایران را نادرست می‌داند، چنان‌که می‌گوید، «انتخاب میان رژیم ایران و آمریکا‌ی ترامپی یک انتخاب کاذب است»، چراکه به گفته او«هر دو به یک جهان واحد تعلق دارند».
در حالی که تنش‌های نظامی اخیر در منطقه باعث اختلال در تردد دریایی در تنگه هرمز شده است، گزارش‌ها حاکی از آن است که برخی کشورها از جمله ایتالیا و فرانسه، برای عبور کشتی‌های خود از این آبراه راهبردی با ایران وارد مذاکره شده‌اند.