
جشن برنج؛ شامگاه یک جنبش
برنجپاشی در آبدانان ایلام کنشی نمادین از امتناع بود: نه غارت، نه تملک، بلکه «نخواستن» وضع موجود و جانشینهای ازپیشتحمیلشده؛ حضور جمعیِ فرودستان و بازتولید معنا در دل جنبشی گرفتار هم سرکوب حکومتی و هم گسستهای درونی.

برنجپاشی در آبدانان ایلام کنشی نمادین از امتناع بود: نه غارت، نه تملک، بلکه «نخواستن» وضع موجود و جانشینهای ازپیشتحمیلشده؛ حضور جمعیِ فرودستان و بازتولید معنا در دل جنبشی گرفتار هم سرکوب حکومتی و هم گسستهای درونی.

این اعتراضات با وجود اینکه اعتراضاتی معیشتی جلوه میکند اما در آن بسیار بهندرت از مسائل رفاهی، عدالتطلبی، حقوق کارگر، حقوق بازنشستگان، حقوق اقلیتها، مسئله مرکز-حاشیه و… شنیدهمیشود.

آنچه برای نرگس محمدی رخ داد نشان میدهد که فرم نظام سیاسی، محتوا را تعیین میکند. اساساً چیزی به نام استقلال محتوا وجود ندارد، هرچه هست فرم است. فرم سلطنتخواهی تولیدکننده چنین رفتارهایی است.