۱۴۹ دانشآموز دبستانی در میناب در نخستین ساعتهای حمله به دبستانشان جان باختند. تحولات بعدی از نظر ارزش خبری برای روزنامهنگاران جهان آن قدر بزرگ بود که کشته شدن این دختران زیر سایه خبرهای مهمتر گم شد، همچنان که کشته شدن زنان ورزشکار لامردی.
وبسایت آمریکایی آکسیوس روز چهارشنبه ۲۹ بهمن در گزارشی به نقل از منابع مطلع نوشت که دولت ترامپ بیش از آنچه اکثر آمریکاییها تصور میکنند، به یک جنگ بزرگ در خاورمیانه نزدیک شده و این جنگ ممکن است به زودی آغاز شود.
چندین شهر ایران در چهلمین روز سرکوب خونین اعتراضات دی ماه شاهد تجمعها و مراسم یادبود کشتهشدگان بود که حضور گسترده نیروهای امنیتی فضا را تحتالشعاع خود قرار داد. همزمان دستگاه قضایی آمار تازهای از بازداشتها و روند رسیدگی به پروندهها ارائه داد که بر مبنای آن برای دستکم ۲۳ هزار نفر پرونده تشکیل شده است.
اگر تخیل جمعی به یک تصویر یگانه واگذار شود، سیاست به نمایشی تکپردهای فروکاسته میشود؛ نمایشی که در آن تماشاگران به جای کنشگران مینشینند. اما اگر این تخیل در میان صداهای متنوع توزیع گردد و به شبکهای از تجربهها و مطالبات پیوند بخورد، امکان شکلگیری افقهایی پدید میآید که از پیش در قابهای آماده نمیگنجند.
مسأله دهه هشتادیها صرفاً یک شکاف نسلی ینیست، بلکه نشانه یک دگرگونی معرفتشناختی است؛ تحولی در شیوه شناخت و داوری سیاسی که در بستر ساختارهای بسته و الیگارشی نسلی شکل گرفته است. در اعتراضات ۱۴۰۴، این تحول خود را نشان داد، اما مطالبات مستقل این نسل تا حد زیادی در گفتمانهای مسلط حل شد.
خانواده میرحسین موسوی و زهرا رهنورد، از رهبران جنبش اعتراضی سال ۱۳۸۸ ایران، روز شنبه ۲۵ بهمن یادآوری کردند که ۱۵ سال از حصر خانگی والدین آنها به دستور رهبری جمهوری اسلامی گذشته است.
ایران و ایالات متحده طبق گزارش خبرگزاری رویترز روز سهشنبه ۲۸ بهمن در ژنو مذاکره خواهند کرد. ترامپ هرگز گزینه اقدام نظامی علیه ایران را کاملاً کنار نگذاشته است، هرچند در حال حاضر تمرکز خود را بر دستیابی به توافق هستهای گذاشته است.
به دنبال سرکوب خونین اعتراضات دی ماه در ایران، قوه قضاییه پروندههایی را علیه چهرههای اقتصادی، هنری و ورزشی کسبوکارهایی که از معترضان حمایت کردند گشود که یکی از بحثبرانگیزترین آنها پرونده محمد ساعدینیا، کارآفرین و مالک کافههای ساعدینیاست. آقای ساعدینیا که ۸۱ سال دارد مدتی به بازداشت نیروهای امنیتی درآمد، اما این همه ماجرا نبود بلکه دستگاه قضایی ایران خیز بلندی نیز برای مصادره اموال او برداشت. اما آیا اقدام دستگاه قضایی ایران در مصادره اموال مخالفان جمهوری اسلامی مبنا و توجیه قانونی دارد یا صرفا شکلی از سرکوب عریان است؟ حسین رئیسی، وکیل حقوق بشر و سارا قریشی، وکیل دادگستری به این پرسش نیماد پاسخ دادهاند.
وال استریت ژورنال در گزارشی اختصاصی نوشت که پس از سرکوب خونین اعتراضات دی ماه و قطع اینترنت که با هدف ایجاد «خلاءِ اطلاعاتی» انجام شد، واشینگتن حدود ۶ هزار کیت اینترنت ماهوارهای را به طور مخفیانه وارد مرزهای ایران کرده است.
این یادداشت تلاشی است برای فهم لایههای پنهان روانی جامعه ایرانی پس از خشونتهای گسترده دیماه؛ خشونتی که بنیانهای خویشتن جمعی را لرزاند. نویسنده که درمانگر تحلیلی است مسیر دردناک عبور از خشم و یأس تا امکان بازسازی امید را در بستر این خشونتها بررسی میکند.
در وضعیتی که پیوندها و رابطهها هدف حمله استبداد هستند، پیوند صرفا یک احساس لطیف نیست؛ شرط امکان سیاست، شرط امکان گفتوگو، و شرط امکان آینده است. و اگر راهی وجود دارد که همزمان مسئولیت اخلاقی را حفظ کند و از فروپاشی اجتماعی جلوگیری کند، آن راه نامش «همبستگی» است.
جمهوری اسلامی چرا در این شرایط بهجای استفاده از نیروهای میانی برای تخفیف بحرانها به سرکوب آنان اقدام کرده است؟ سناریوی حاکمیت چیست؟ و این شرایط چه تاثیری بر دولت اصلاحطلب مسعود پزشکیان خواهد داشت؟ کاظم کردوانی، پژوهشگر و جامعهشناس به پرسشهای نیماد پاسخ میدهد.