در روزهای گذشته، انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به زندانیان سیاسی ایران در گاردین و واکنش‌هایی که از سوی بخشی از چپ ضد‌امپریالیست به آن شکل گرفت، بار دیگر مسئله‌ای قدیمی اما همچنان حل‌نشده را به مرکز بحث سیاسی درباره‌ ایران بازگرداند. نویسندگان نامه، زندانیان سیاسی ایران را گرفتار میان «دو تیغه‌ یک قیچی» توصیف کرده بودند: از یک سو جمهوری اسلامی و از سوی دیگر نیروهای امپریالیستی‌ای که حکومت ایران در حال مقابله با آنهاست.

طرح «مقابله با نفوذ» در واقع طرح بسته شدن درهای مشارکت است. با جرم‌انگاری تبادلات فرهنگی و آکادمیک، بحث و گفت‌وگو برای یافتن راه‌حل‌های عملی حل معضلات معیشتی، نقد و بررسی سیاست‌های دولت، ترغیب فعالیت‌‌های هنری و فرهنگی و دیگر مصادیق تبادل افکار، این طرح جامعه را به سمت بحرانی می‌کشاند که لطمات آن از بمباران‌های متجاوزین صدچندان بدتر است.