اگر اتحادِ رمانتیک مسئلهساز است، به این معنا نیست که هرگونه همگرایی بین نیروهای سیاسی ناممکن یا بیارزش است، بلکه همگرایی ذیل خوانشی بدیل از مفهوم همبستگی ممکن است. همبستگی نتیجه فرایندی است که در آن گفتمانهای متفاوت بهتدریج به یکدیگر نزدیک میشوند، نه با حذف اختلاف، بلکه با ساختن حداقلهای مشترک در سطح معنا.
حدود شش ماه قبل که اساسنامه نیماد را مینوشتیم، بنا را بر مخالفت با مداخلههای خارجی از جنس تحریم و تهاجم نظامی گذاشتیم، امری که ریشه در نگاه ملی همه اعضای گروه دارد. ایمانمان به جامعه مدنی و روح کنجکاو و پرتلاش ایرانی بود که صد و بیست سال قبل جنبش پیشروی مشروطه را رقم زد.
با تداوم تنشها میان ایالات متحده و ایران و بالا بودن احتمال تهاجم نظامی آمریکا، ۸۶ فعال مدنی و سیاسی در بیانیهای جنگ احتمالی را «فاجعه» برای ایران دانستند و نسبت به آنچه «دموکراسی وارداتی» نامیدهاند، هشدار دادند.
نشریه بریتانیایی اکونومیست با انتشار مقالهای نسبت به احتمال وقوع جنگ داخلی در ایران هشدار داد. مقاله این نشریه تصویری از شکافهای عمیق میان دولت و ملت از یک سو و میان نیروهای اپوزسیون از سوی دیگر ارائه میدهد که در روزهای پس از سرکوب خونین اعتراضات میتواند شرایط را مهیای رخدادهای فاجعهآمیز بزرگتری کند، جایی که میل به انتقام و مسلح شدن در جامعه افزایش یافته است.
در سنت روابط بینالملل، یکی از مهمترین جریانهای فکری، جریان رئالیسم، دقیقا از زاویهای کاملا متفاوت با چپگرایی، منتقد مداخله نظامی آمریکا در ایران است ، جریانی که نه با زبان اخلاق، نه با آرمانگرایی، و نه از موضع همدلی با حکومتها یا ملتها سخن میگوید، بلکه به پیامدهای این جنگ بدبین است.
با انتشار گزارشها درباره رزمایش نظامی ایران در تنگه هرمز، این آبراهه استراتژیک بار دیگر به کانون تنشها تبدیل شده، رخدادی که همزمان با تهدیدهای ایالات متحده به مداخله نظامی در ایران است.
من رژیم فعلی را توتالیتر میدانم، در حالی که قبلی دیکتاتوری بود. تفاوتش این است که رژیم فعلی توی اتاقخوابت است. دیگر فقط به اتاق نشیمن محدود نمیشود؛ بین کمدها و اتاقهاست، نگاه میکند چه میخوری و با چه کسی زندگی میکنی.
پرسش نیماد از رامین پرهام، تحلیلگر سیاسی، این بود که میرحسین موسوی چگونه میتواند و ممکن است که گذار مسالمتآمیز از جمهوری اسلامی را تسهیل کند. او اما ضمن تحلیل این موضوع، ایده خود از گذار را تشریح میکند که مبتنی بر تجربیات انقلاب مشروطه است و در نقطه مقابل انقلاب ۱۳۵۷ که با اعدامهای دستهجمعی روی پشتبام مدرسه رفاه آغاز شد.
منتقدان بیانیه تازه میرحسین موسوی را ایدآلیستی میدانند، جایی که هم حکومت از کشتار دستهجمعی باکی ندارد و هم ارتش خارجی آماده شلیک است. آیا میتوان به اجرای آن امید بست؟ علیرضا رجایی، روزنامهنگار پرسابقه و فعال سیاسی، به پرسشهای نیماد پاسخ میدهد.
با بالا گرفتن احتمال حمله نظامی ایالات متحده به ایران، تحرکات دیپلماتیک ترکیه افزایش یافته بهطوری که روز جمعه ۱۰ بهمن از یک سو رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور این کشور، گفتوگویی تلفنی با همتای ایرانی خود داشت و از سویی دیگر آنکارا میزبان وزیر خارجه ایران بود.
وبسایت آکسیوس به نقل از مقامات آمریکایی گزارش داد که دولت دونالد ترامپ این هفته میزبان مقامهای ارشد دفاعی و اطلاعاتی اسرائیل و عربستان سعودی برای گفتوگو درباره ایران است.
گاردین در سرمقاله خود نسبت به پیامدهای مداخله نظامی ادر ایران هشدار داد و تاکید کرد که چنین اقدامی به ایرانیان معترضی که با سرکوب حکومتی مواجه هستند، کمکی نخواهد کرد، بلکه یا مستبد دیگری قدرت را در دست خواهد گرفت یا کشور دچار هرج و مرج میشود.