درهمتنیدگی مادی ایران و حاکمیت را میتوان پذیرفت و همزمان همراهی با و پیروی از حکومت را رد کرد. این دو گزاره با هم تناقض ندارند. تا زمانی که گذار از یکی به دیگری با استدلال موجه نشود، تأکید بر خطر و واقعیتهای عینی، هر چند مهم، جای آن استدلال را نمیگیرد.
وبسایت «میدلایست آی» در گزارشی به سودهای کلانی که شرکتهای سوخت فسیلی و تسلیحاتی از جنگ ایالات متحده و اسرائیل با ایران به جیب زدهاند پرداخته و آنها را برندگان بزرگ این جنگ نامیده که در برخی موارد سودشان میلیاردها دلار بوده است.
متن مهرگان، با نقد جدایی «رژیم» از «مردم»، بهدرستی به یکی از خطرات گفتمانهای جنگطلبان (مشروعکنندگان جنگ) اشاره میکند؛ اما خود در دام وارونۀ همان خطا میافتد: یکی گرفتن «دفاع از جامعه» با «دفاع از دولت». این همان جایی است که ضدامپریالیسم بهجای آنکه به پروژهای برای خودتعیینگری مردمی بدل شود، به دکترین حفظ دولت موجود فروکاسته میشود.
فردریش مرتس که در حمله نخست اسرائیل به ایران در سال گذشته با هیجانی زبانزد لب به ستایش نتانیاهو و ارتش اسرائیل گشود و گفت «این کار کثیفی است که اسرائیل برای همه ما انجام میدهد»، امروز در مرور عملکرد حملههای اخیر آمریکا و اسرائیل و روند مذاکرات با ایران در جمع دانشجویان ماربورگ آلمان گفت ایران به وضوح آمریکا و اسرائیل را تحقیر کرد.
این متن از یک سوءتفاهم شروع میکند: اینکه در شرایط بحران، جنگ یا تحریم، دیگر جایی برای نقد نیست و هر فاصلهگذاری میان جامعه و حاکمیت نشانهای از فروپاشی یا همسویی با دشمن تلقی میشود. مسئلهای که دنبال میکنم دقیقا برعکس همین تصور است. میخواهم با تأکید بر چشماندازی زنانه به امر سیاسی نشان دهم که لازمه ساختن دولت نیک به تعبیر یونانیان ساختن آگوراست.
فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، روز دوشنبه با اشاره به جنگ ایالات متحده و اسرائیل با ایران در سخنانی غیرمنتظره، گفت که رهبری ایران در حال تحقیر ایالات متحده است و مقامات آمریکایی را وادار به سفر به پاکستان میکند، بدون اینکه برایشان حاصلی داشته باشد.
وبسایت آکسیوس به نقل از دو مقام اسرائیلی و یک مقام آمریکایی گزارش داد که اسرائیل در روزهای ابتدایی جنگ با ایران، سامانه پدافند هوایی معروف به «گنبد آهنین» را به همراه نیروهایی برای بهرهبرداری از آن، به امارات متحده عربی فرستاده است.
استبدادِ داخلی بیگمان شر است، شری که بیشک نقشی دارد در آفرینش وضع کنونی، نقشی که البته در حاشیه استثمار خارجی باید بدان نگریست. اما خطرِ موجودیتی، فروپاشیِ سرزمینی و نابودیِ فیزیکیِ ایران شری بهمراتب بزرگتر از حکمرانی بد است. با این حساب، نوشته مهرگ کمالی هنوز در حالوهوای پیشاجنگ است و دچار نادیدن خطرهای بنیادی علیه کشور.
نشریه بریتانیایی اکونومیست به تحلیل شرایط حکومت ایران در پی کشته شدن آیتالله علی خامنهای پرداخته و آن را به شدت متشتت و پرهرج و مرج توصیف کرده بهگونهای که مدعیان بسیاری در مذاکره با آمریکا سر برآوردهاند و همین امر امکان دستیابی به توافق صلح را سلب میکند.
برای نسلی که بخش قابل توجهی از آن بهواسطه فشارهای ساختاری، سرکوب یا محدودیتهای شدید، به مهاجرت یا تبعید رانده شده، «نهاد» نه یک امکان، بلکه دقیقا همان عاملی است که زندگیاش را مختل کرده است. این نسل، نه در کلاسهای نظریه انتقادی، بلکه در بسترهای دیجیتال، در تجربه سرکوب، و در مواجهه با اشکال جدید کنش جمعی، امر سیاسی را بازتعریف کرده است.
مسئله زنان را نمیتوان به سطح سیاستگذاری تقلیل داد؛ این مسئله به خودِ سازمانیافتگی قدرت مربوط است؛ به نحوه توزیع صدا، اعتبار و مرجعیت. جامعهای که در آن نیمی از جمعیت از دسترسی به قدرت سیاسی محرومند و در خوانشها نامرئی میشوند، حتی پیش از آنکه به «ملت» یا «امت» تقسیم شود، دچار شکافی بنیادین است.
گروه پژوهشی بلینگکت به نقل از کارشناسان گزارش داده که هدف حملهها بی اسرائیل به جایی مثل پایگاه بسیج کاهش «توان سرکوب» جمهوری اسلامی بوده، اما حمله به کلانتریها و مراکز پلیس میتواند امکان اداره کردن کشور را سلب کند و امنیت مردم را بهخطر بیندازد.